Talbot

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Talbot
Talbot Logo.png
TipoPrivada
Fundación1903
Persoas claveCharles Chetwynd-Talbot,
Adolphe Clément
Alexandre Darracq
IndustriaAutomóbil
ProdutosAutomóbiles
editar datos en Wikidata ]

Talbot foi unha marca de automóbil que existiu desde 1903 ata 1992, cunha paréntese de 1960 a 1978, baixo diferentes propietarios, ultimamente Peugeot. Talbot participou en rallys, gañando o título de construtores do Campionato do Mundo de Rally de 1981, e en Fórmula 1.

Orixe do Talbot británico[editar | editar a fonte]

Turismo Talbot de 1910 de fabricación británica en Whites Hill, Brisbane. (decembro de 1911).

Talbot foi orixinalmente a marca británica para vender coches importados franceses Clément-Bayard. Fundado en 1903, este negocio foi financiado por Charles Chetwynd-Talbot, 20º conde de Shrewsbury e Adolphe Clément-Bayard. A partir de 1905, a compañía vendeu os coches importados coa marca Clément-Talbot e comezou a ensamblar as pezas de fabricación francesa nunha nova fábrica situada en Barlby Road, Ladbroke Grove, North Kensington, Londres, vendéronse baixo o nome de Talbot. En 1910, fabricábanse mensualmente de 50 a 60 coches. O Talbot foi o primeiro coche en lograr 160 km/h, en 1913.[1]

Talbots paralelos en Gran Bretaña e Francia[editar | editar a fonte]

Un Talbot 8-18 de 1923.
Talbot 105 de 1933.
Talbot 105 de 1934.
Talbot Ten Tourer de 1936.
Talbot Darracq T150 SS Cupé.
Talbot Samba.

Durante a Primeira Guerra Mundial, a firma fabricou ambulancias. Franceses e británicos continuaron procesos de produción e comercialización paralelas ata 1919, cando Darracq o propietario británico, pero con sé en París fíxose cargo da empresa; os Talbot feitos por Darracq comercializáronse como Talbot- Darracq. Ao ano seguinte, Darracq foi reorganizada como parte do conglomerado Sunbeam- Talbot- Darracq (STD).

En 1916, o suízo Georges Roesch converteuse no enxeñeiro xefe, e na década de 1920, Talbot construíu unha serie de modelos de éxito, incluíndo o 14/45 hp ou o Talbot 105, que foi construído por primeira vez en 1926. Na década de 1930, os Talbot deseñados por Roesch gozaron do éxito nas carreiras co equipo de Fox e Nicholl, os seus pilotos, eran o Excmo. Brian Lewis, Johnny Hindmarsh e John Cobb (máis coñecido polos seus intentos de marca de velocidade en terra). Tamén tiveron un gran éxito no Alpine Trial.[2]

A era Rootes[editar | editar a fonte]

En 1935, o STD quebrou e o grupo Rootes fíxose cargo de Clément-Talbot. Para Rootes, a sustentabilidade inmediata era máis importante que a enxeñería, os modelos existentes foron simplemente remodelados. A fábrica francesa foi comprada por Antonio Lago que posteriormente utilizou a marca Talbot-Lago.

En Gran Bretaña, as marcas Sunbeam e Talbot uníronse en 1938 para formar Sunbeam-Talbot. A produción de automóbiles Sunbeam Talbot cesou durante a Segunda Guerra Mundial e reanudouse de novo en 1946, o nome de Talbot abandonouse en 1955. O nome de Sunbeam continuou baixo a dirección de Rootes (Rapier, Alpine e Tiger) ata 1967, cando o control pasou a mans de Chrysler.

A era Chrysler[editar | editar a fonte]

Logo da guerra, unicamente o francés Talbot-Lago continuou ata 1960. A marca foi comprada por Simca en 1958.

En 1967, Chrysler fíxose cargo de Rootes e fusionouna con Simca para formar Chrysler Europa. O nome de Talbot non se utilizou nesta época, aínda que o logotipo "Pentastar" de Chrysler e o nome (usado como a marca) substituíron gradualmente as marcas de Rootes segundo progresaba a década de 1970.

Chrysler desenvolvera con Simca a nova liña Horizon/Omni e o Talbot Horizon foi producido na fábrica de Uusikaupunki en Finlandia. Outros Chrysler tamén baseados no Talbot se fixeron alí, o Talbot 150 e o Talbot Solara. A gama alta do modelo foi chamada Talbot Solara VIP .

A era Peugeot[editar | editar a fonte]

A finais de 1978, Peugeot fíxose cargo de Chrysler Europa e resucitou o nome Talbot, utilizando á insignia para renomear os anteriores modelos Simca e Rootes. A toma de posesión de Peugeot significou o final da produción do Chrysler Hunter, pero o deseño do Chrysler 1510 (Chrysler 150 en España e Alpine no Reino Unido) e o Horizon permaneceron en produción.

O último coche producido polo grupo Rootes, o Chrysler (antes Hillman) Avenger, mantívose en produción como Talbot ata o final de 1981, tamén terminou en 1981, o derivado do Avenger, o Talbot Sunbeam. O modelo de nivel básico da gama Talbot a partir de 1982 foi o Talbot Samba, un hatchback de tres portas baseado no Peugeot 104.

En 1981, Peugeot comezou a producir o Talbot Tagora, unha berlina de catro portas cadrado comercializado como rival do Ford Granada e do Vauxhall Carlton/Opel Rekord. Pero non foi moi popular e a produción cesou en 1983.

A finais de 1985, Peugeot substituíu o Talbot Horizon polo Peugeot 309. Peugeot había planeado vender o coche como o Talbot Arizona, pero cambiou os seus plans e decidiu a eliminación gradual da marca Talbot. A produción do Horizon continuou en España e Finlandia ata 1987, foron os últimos turismos coa marca Talbot (o resto da gama interrompeuse en maio de 1986),[3] aínda que o furgón Talbot express continuou en produción ata 1992, cando toda a marca Talbot foi eliminada.

Resurrección[editar | editar a fonte]

En 2008, PSA considerou a reintrodución de Talbot no mercado, dirixido aos compradores de baixo orzamento, como fixo Renault co Dacia Logan. Suxeriuse que estes modelos poderían ser producidos en China, como versións Talbot do Citroën Elysée e do Peugeot 206,[4] pero non o fixo debido a que PSA presentou en 2012 a segunda xeración do Citroën C-Elysée e do Peugeot 301.

Coches construídos por Talbot (1979-1986)[editar | editar a fonte]

Automobilismo[editar | editar a fonte]

Fórmula Un[editar | editar a fonte]

Talbot tivo dúas breves aparicións na Fórmula 1. O Talbot-Lago T26 seis cilindros de 4´5 litros, participou na competición de F1 logo da guerra, e moitas unidades, tanto de fábrica como privadas, apareceron nos primeiros dous anos do Campionato do Mundo de F1 de 1950 e 1951. Os Talbot chegaron cuarto e quinto na carreira inaugural do Campionato Mundial, o Gran Premio do Reino Unido de 1950, pilotados por Yves Giraud - Cabantous e Louis Rosier, respectivamente. O cambio ás regulacións de F2 de dous litros para 1952 puxo fin a participación de Talbot na F1 como fabricante.

Houbo outra breve participación na Fórmula Un en 1981-1982 ao asociarse con Ligier e usar a súa conexión con Matra para asegurarse un motor Matra para eles, e aínda que os coches eran coñecidos como Ligier-Matra o equipo usou a marca Talbot como patrocinador. Isto durou dous anos, e tivo un moderado éxito, Jacques Laffite quedou no cuarto lugar no campionato de 1981 con dúas vitorias .

Campionato do Mundo de Rally[editar | editar a fonte]

O equipo de fábrica de Talbot para o Campionato do Mundo de Rallys foi fundado en 1979, logo de que Peugeot fixérase cargo de Chrysler Europa e resucitara o nome Talbot. No equipo da tempada inaugural na serie, Tony Pond pilotaba o Talbot Sunbeam Lotus logrando un impresionante cuarto lugar no Rally de Sanremo de 1979. Seguiron máis éxitos na tempada 1980, Guy Fréquelin logrou para Talbot o primeiro podio do equipo ao terminar terceiro no Rally de Portugal de 1980 e Henri Toivonen gañou o Rally RAC, converténdose no piloto máis novo en gañar un mundial de rally. Foi un gran éxito para Talbot xa que o equipo tamén logrou o terceiro e cuarto lugares, pilotados por Fréquelin e Russell Brookes, respectivamente. Esta foi tamén a última vez que un coche de dúas rodas motrices gañou o Rally RAC.

Na tempada 1981, Talbot continuou con Fréquelin e Toivonen. Malia que a única vitoria do equipo chegou no Rally da Arxentina, pilotado por Fréquelin,varios podios e acabados nos puntos deron a Talbot o título de construtores. Fréquelin perdeu por unha pequena marxe o titulo de pilotos fronte a Ari Vatanen de Ford. A tempada 1982 viu a serie dominada polo Audi Quattro de catro rodas motrices e co cambio das regulacións do Grupo B por vir, Talbot retirouse do WRC. Con todo, o nome Talbot seguiu no campionato, Jean Todt fundou o Peugeot Talbot Sport en 1981. Este equipo oficial de Peugeot debutou en 1984 e gañou os títulos de pilotos e fabricantes en 1985 e 1986.

Patrocinio[editar | editar a fonte]

Talbot foi o patrocinador principal do Coventry City Football Club en 1981/83, e o presidente do club Jimmy Hill estaba planeando cambiar o nome do club a "Coventry Talbot". Con todo, estes plans foron vetados pola Liga de Fútbol e no verán de 1983 Talbot puxo fin á súa asociación co club.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Andy Lambert. "Captain Percy E. Lambert 1881 - 1913". Familylambert.net. Consultado o 2011-10-08. 
  2. This era is documented in great detail by Anthony Blight in his book Georges Roesch and the Invincible Talbot (Grenville Publishing, 1970).
  3. Hayward, Matthew (28 July 2011). "The cars : Chrysler Horizon". Arquivado dende o orixinal o 31 de outubro de 2012. Consultado o 8 October 2011. 
  4. 03 September 2008 (2008-09-03). "Talbot makes a comeback?". Autocar.co.uk. Consultado o 2010-07-10. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]