Serradoiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Clásico serradoiro de fins do século XIX en Estados Unidos.
Serrería romana de Hierápolis. Do século III da Era Cristiá, é a mostra máis antiga do mecanismo biela-manivela.[1][2][3]

Un serradoiro  é unha instalación mecanizada ou artesanal dedicada ao serrado de madeira.

Os serradoiros son industrias de primeira transformación da madeira; subministran produtos semielaborados que xeralmente son destinados a unha industria de segunda transformación (carpintaría, ebanistería, construción, etc.) encargada de fabricar obxectos ou partes de obxectos de consumo.

As primeiras serras mecánicas eran movidas por muíños, polo que os serradoiros estaban situados tradicionalmente nas proximidades dos cursos de auga, os cales tamén facilitaban o transporte dos troncos.

A fins do século IX foi cando comezaron a utilizarse serradoiros. Estes tiñan movemento propio grazas ao quecemento da auga dentro de si para convertela en vapor. 

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. Grewe, Klaus (2010). "La máquina romana de serrar piedras. La representación en bajorrelieve de una sierra de piedras de la antigüedad, en Hierápolis de Frigia y su relevancia para la historia técnica (traducción al castellano: Miguel Ordóñez)". Las técnicas y las construcciones de la Ingeniería Romana (PDF) (Informe). V Congreso de las Obras. pp. 381–401. 
  2. Grewe, Klaus (2009). "Die Reliefdarstellung einer antiken Steinsägemaschine aus Hierapolis in Phrygien und ihre Bedeutung für die Technikgeschichte. Internationale Konferenz 13.−16. Juni 2007 in Istanbul". En Bachmann, Martin. Bautechnik im antiken und vorantiken Kleinasien (PDF). Byzas (en alemán). Istanbul: Ege Yayınları/Zero Prod. Ltd. pp. 429–454 (429). ISBN 978-975-807-223-1.  |ISBN= e |isbn= redundantes (Axuda)
  3. Ritti, Tullia; Grewe, Klaus; Kessener, Paul (2007). "A Relief of a Water-powered Stone Saw Mill on a Sarcophagus at Hierapolis and its Implications". Journal of Roman Archaeology 20: 138–163 (161).