Ramón Loureiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ramón Loureiro
Ramón Loureiro (AELG)-1.jpg
Datos persoais
Nacemento 3 de xuño de 1965 (52 anos)
Lugar Sillobre, Fene, Galicia Galicia
Actividade
Lingua Galego
Xéneros Narrativa e ensaio

Xosé Ramón Loureiro Calvo, nado en Sillobre (Fene) o 3 de xuño de 1965, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Xornalista, compaxina o seu labor periodístico en La Voz de Galicia coa literatura.

No ano 2001 recibiu das Universidades do Minho o Premio Caminhos da Memória polo seu ensaio fotográfico A escura terra de Escandoi, no que se reflicte, a través de imaxes en branco e negro, o seu particular universo literario.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Morgado, 1997, Edicións do Castro.
  • O corazón portugués, 2000, Galaxia (despois na Biblioteca Galega 120).
  • As galeras de Normandía, 2005, Xerais. Traducido ao castelán no 2007, co título Las galeras de Normandía en Edaf.
  • A oca de Leonardo: última noticia da grande máquina voadora, tamén chamada a verdadeira oca de Leonardo da Vinci, tripulada pola súa excelencia o señor Vizconde de Chateaubriand..., 2006, Biblos Clube de Lectores.
  • A saga de San Ferreol, 2007, Biblos Clube.
  • Principes de Bretaña, estrelas de Compostela, 2009, Biblos Clube.

Ensaio[editar | editar a fonte]

Casares. Editorial Trifolium. 2017.

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • O peixe de pedra, 2005, A Nosa Terra.
  • A oca de Leonardo, 2006, Biblos Clube.

Traducións[editar | editar a fonte]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Carlos Gurméndez: vida e sentimiento. Cartas e fotografías, 1997, Concello de Pontedeume. Coordinador con Luís Mera.
  • Materia prima: relatos contemporáneos, 2002, Xerais. Narrativa.
  • Carlos Casares: a semente aquecida da palabra, 2003, Consello da Cultura Galega.
  • Seis ferroláns, 2003, narrativa, Edicións Embora.
  • Poetas e Narradores nas súas voces. II, 2006, Consello da Cultura Galega.
  • Marcos Valcárcel. O valor da xenerosidade, 2009, Difusora.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Finalista do Premio Eixo Atlántico no 2000, con O corazón portugués.

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • León de Bretaña, 2009, Edaf (Madrid).

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Acero sobre el agua, 1991, Liceo Rubia Barcia.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]