Pohnpei

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pohnpei
Coats of arms of None.svg
Bandeira Escudo
Localización
Localización de Pohnpei
Datos
Capital Palikir
País Estados Federados de Micronesia
Linguas
Poboación (2008) 35.023 hab.
Superficie 334 km²
Densidade
Concellos
Coordenadas 6°51′N 158°13′L / 6.850, -158.217
Maior Altura 791 m.
Mapa da illa Pohnpei
Detailed map of Pohnpei, showing the borders of the five 'independent tribes'
Senyavin Islands (Pohnpei plus two neighboring atolls)

Pohnpei "altar de pedra" (anteriormente coñecida como Ponape) é o nome dunha illa das Illas Senyavin, que forman parte do grupo máis grande das Illas Carolinas. Pertence ao Estado de Pohnpei, un dos catro estado dos Estados Federados de Micronesia (FSM). Os principais centros de poboación en Pohnpei inclúen Palikir, a capital federal dos FSM, e Kolonia, a capital do Estado de Pohnpei. A illa de Pohnpei é a máis grande (334 km²), a máis alta (case 800 metros), con maior poboación (34.000 habitantes), e a illa máis desenvolvida nos FSM. Os isleños de Pohnpei teñen a reputación de ser o máis acolledores cos estranxeiros entre os residentes do grupo de illas.

Pohnpei contén unha gran cantidade de biodiversidade. Tamén é un dos lugares máis húmidos na terra con precipitacións anuais superiores aos 7.600 mm rexistrados cada ano en certos lugares montañosos. É o fogar da árbore ka (Terminalia carolinensis) atópase só en Pohnpei e Kosrae.[1]

Xeografía[editar | editar a fonte]

O punto máis alto da illa é Monte Nanlaud en 772 ou 782 metros. Pohnpei é o fogar de varias ducias de especies de aves, incluíndo catro especies ] endémicas, o Trichoglossus rubiginosus, o Rhipidura kubaryi, o Myiagra pluto e o Rukia longirostra. Unha quinta endémica, o Aplonis pelzelni, pénsase que extinguiuse recentemente. Os únicos réptiles terrestres son unhas poucas especies de lagarto. Orixinalmente, existían só tres mamíferos: ratas, morcegos e cans. Introducíronse porcos, algúns agora son salvaxes, do mesmo xeito que os cervos traídos en tempos dos alemás. As lagoas son ricas en peixes, moluscos, tartarugas e outra fauna mariña.[2]

Clima[editar | editar a fonte]

Cidade de Kolonia mirando cara abaixo desde o Cerro Sokehs
Distrito centro de Pohnpei Circa 1960

Pohnpei pertence a zona de Clima ecuatorial (Köppen: F).[3] tamén é un dos lugares máis húmidos na terra cun rexistro de choiva anual superior a 7.600 mm cada ano en certas ubicacións montañosas.[4]

Historia[editar | editar a fonte]

Os españois denominaron Ponapé á illa e ao asentamento máis importante na mesma, a súa primeira capital.

As illas Carolinas foron descubertas o 22 de agosto de 1526 polo explorador español Toribio Alonso de Salazar. O 1 de xaneiro de 1528 o descubridor Alonso de Saavedra tomou posesión en nome do Rei de España das illas de Uluti, sendo visitado o arquipélago en 1542, Illas Matelotes, 1543, 1545 e por Legazpi en 1565.

En Pohnpei atópanse interesantes ruínas dunha civilización micronesia, destacando as ruínas de Nan Madol.

Pohnpei, xunto coas Illas Senyavin, foi unha das illas máis tardiamente descubertas por Occidente: foi avistada por primeira vez polo navegante ruso Fyodor Litke en 1828, máis de dous séculos despois que o resto das Illas Carolinas. Nesta illa atopouse a principal sede de goberno das Carolinas, chamada comunmente a colonia, adxacente á capital actual, Palikir.

Tras a guerra hispano-estadounidense, Alemaña comprou a illa a España; baixo soberanía alemá, a colonia foi nomeada oficialmente Kolonia. Pohnpei foi ocupada por Xapón durante a Primeira Guerra Mundial, tras a cal a Sociedade de Nacións declarou que as illas Carolinas debían pasar a administración xaponesa, como débeda de guerra pola derrota alemá, xunto coas illas Marshall e as Marianas (excepto Guam, territorio estadounidense).

Durante a Segunda Guerra Mundial a illa foi esquivada durante as campañas anfibias estadounidenses entre 1943 e 1945. As instalacións militares foron bombardeadas en varias ocasións, incluíndo os bombardeos dos barcos de batalla USS Massachusetts (BB-59) e Iowa (BB-61), así como o ataque aéreo de Cowpens (CVL-25). Ao termo da guerra, as Illas Carolinas pasaron a formar parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico.

Os Estados Federados de Micronesia obtiveron a independencia en 1986. Desde entón, Pohnpei foi un resgardado porto tropical baixo control indirecto dos Estados Unidos.

A poboación en 2001 era de 49.300 habitantes.

Illas próximas[editar | editar a fonte]

  • O atol de Pingelap, situado varios centos de quilómetros ao leste de Pohnpei aínda que pertencente ao estado de Pohnpei, destaca polo alto índice de acromatopsia dos seus habitantes. Esta cegueira da cor é relativamente rara, pero aparece a miúdo en comunidades con baixa variabilidade xenética. Pingelap foi descrita no libro The Island of the Colorblind (a illa dos cegos da cor) polo neurólogo Oliver Sacks.
  • As antigas illas artificiais de Nan Madol atópanse próximas a Pohnpei.
  • O atol Oroluk

Divisións administrativas[editar | editar a fonte]

Mapa dos cocncellos de Pohnpei

Os concellos da illa de Pohnpei son:

Mitos sobre Pohnpei[editar | editar a fonte]

O hipotético continente de Lemuria, formulado por científicos no século XIX, foi relacionado posteriormente con Pohnpei. As lendas xurdidas ao redor de Lemuria levaron a místicos franceses a relacionar estas lendas coas inusuais ruínas de Nan Madol, explicando a existencia destas ruínas como o que restaba emerxido dese hipotético continente tras un cataclismo. Posteriormente, escritores como Lovecraft e August Derleth aproveitaron tales mitificaciones para situar en Pohnpei a entrada a fantásticas civilizacións de terribles alieníxenas; nos 1960 o ufólogo Erik von Däniken afirmaba que as ruínas de Nan Madol e outras en Ponape debíanse á obra de extraterrestres.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Nature Conservancy Magazine February / March 2015 page 36
  2. The foregoing is compiled partially from Pacific Islands Year Book, Judy Tudor, editor. Sydney: Pacific Publications. Tenth Edition, January 1968; Eleventh Edition, January 1972
  3. http://www.chinci.com/travel/pax/w/2081869/Mwahnd+Peidak/FM/Micronesia/1/
  4. http://www.weriguam.org/docs/reports/100.pdf

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Pohnpei Modificar a ligazón no Wikidata