Paul Barras

Paul Barras

Biografía
Nacemento	30 de xuño de 1755 Fox-Amphoux
Morte	29 de xaneiro de 1829 (73 anos) Chaillot
Lugar de sepultura	Cemiterio do Père-Lachaise, 28 Grave of Barras (en)
Q3029398
31 de outubro de 1795 – 9 de novembro de 1799
61º President of the National Convention (en)
4 de febreiro de 1795 – 19 de febreiro de 1795 ← Stanislas Joseph François Xavier Rovère – François Louis Bourdon (pt)  →
Deputy to the National Convention (en)
21 de setembro de 1792 – 26 de outubro de 1795 Circunscrición electoral: Alpes da Alta Provenza
Actividade
Lugar de traballo	París
Ocupación	político, salonnière, xuíz
Partido político	Club dos Xacobinos Montanha (Revolução Francesa) (pt)
Carreira militar
Rango militar	xeneral de brigada
Participou en
5 de maio de 1789	Revolución Francesa
Obra
Arquivos en	Servizo Histórico de Defensa [ GR 7 YD 264]
Outro
Título	Vizconde
Sinatura
Descrito pola fonte	Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Баррас Поль) Enciclopedia Soviética Armenia Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron

Paul François Jean Nicolas, vizconde de Barras, nado en Fox-Amphoux en 1755 e finado en 1829, foi un político revolucionario francés.

Traxectoria

Naceu no seo dunha familia da pequena nobreza provenzal. Aos dezaseis anos entrou como cadete no rexemento de Languedoc, destinado á India. En 1776 participou na defensa de Pondicherry diante os británicos, ata a capitulación francesa o 18 de outubro de 1778, cando co resto da gornición volveu a Francia. En 1782 participou nunha expedición ao sueste asiático, e tras o Tratado de París (1783) deixou o exército.

Tras a Revolución Francesa inscríbese na francmasonería e no club dos xacobinos. Entrou como delegado na Convención Nacional polo departamento de Var. Únese aos deputados da Montagne e votou a favor da pena de morte para Lois XVI (1793). A Convención envíao aos departamentos do sueste, fai fronte ás insurreccións que se organizan en Toulon e Marsella e confía a un descoñecido capitán de artillaría, Napoleón Bonaparte, a defensa das costas da Provenza.

Barras foi un dos principais responsables, con Jean-Lambert Tallien e Joseph Fouché, da caída de Robespierre o 9 de termidor (27 de xullo de 1794).

O 3 de novembro de 1975, pasou ao formar parte do Directorio que se encargou do poder executivo. O nomeamento de Bonaparte como xefe do exército de Italia posibilitou o mantemento do Directorio.

Foi amante de Xosefina de Beauharnais con anterioridade ao Napoleón e conseguiu que o Directorio noméase a Napoleón xefe do exército de Italia.

Tras o golpe de estado do 18-19 de Brumario, Barras dimitiu e marchou ao exilio en Bruxelas e Roma.

Véxase tamén

Bibliografía

• Esdaile, Charles J. (2009). Los orígenes de las guerras napoleónicas (en castelán). Barcelona: Editorial Crítica. ISBN 9788474237535.