Panticosa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 42°43′27″N 0°17′4″O / 42.72417, -0.28444

Panticosa
Blasón de Pandicosa.svg
Rio Bolatica y rincón de Berde (Panticosa) - WLE Spain 2015 (2).jpg
Vista do concello
Localización
PaísEspaña España
Comunidade AutónomaAragón Aragón
ProvinciaFlag of Huesca (province).svg Huesca
ComarcaAlto Gállego
Xeografía
Altitude1.184 msnm
Superficie95,9 km²
Demografía
Poboación819 hab. (2010)
Densidade8,54 hab./km²
XentilicioPanticuto ou pandicuto
Outros datos
Código postal22661
AlcaldeRicardo Laguna Belío (PP de Aragón)
www.panticosa.es

Panticosa (Pandicosa, en aragonés) é un concello aragonés da provincia de Huesca, situado na comarca do Alto Gállego. A súa poboación é de 819 habitantes (2010) e ten unha superficie de 95,9 km². No concello localízase a estación de esquí de Aramón Panticosa.

Xeografía[editar | editar a fonte]

O municipio está sito ao norte da provincia de Huesca, no val do Tena, enclavado nos Pireneos. Dista 95,9 km da cidade de Huesca.

Entidades[editar | editar a fonte]

O concello componse de tres localidades: Panticosa, Baños de Panticosa e El Pueyo de Jaca.

Vista xeral de Panticosa.

Historia[editar | editar a fonte]

Os romanos coñeceron e aproveitaron as augas termais do aínda subsistente balneario de Panticosa. Fican restos dun balneario romano, de difícil acceso, con moedas de ofrenda das épocas de Augusto e Tiberio.

Afonso XII frecuentou o balneario moderno de Panticosa, o que explica parte da decoración do complexo hoteleiro.

Dialecto aragonés[editar | editar a fonte]

O falar pandicuto é a variante mellor conservada e máis viva do aragonés tensino ou do Val de Tena.

O topónimo[editar | editar a fonte]

O nome pode proceder do latín FONTICOSA, con influencia fonética vasca, no que evolúe F- inicial a p- como en pago (< fagu), o que se observa tamén en aragonés pantasma. A forma aragonesa Pandicosa con -nd- documentouna como minoritaria Francho Nagore, cando realizou a súa tese sobre o aragonés local, e está documentada en textos medievais de entre 1425 e 1450.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]