Observatorio Europeo Austral
| Observatorio Europeo Austral | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_logo.svg&lang=gl){kind=logo} | |||||||||
|
Participou en
| |||||||||
|
Composto por
| |||||||||
| Persoas e organizacións | |||||||||
|
Cargo dirixente
| |||||||||
|
Director/a
Xavier Barcons 1 de setembro de 2017
Tim de Zeeuw setembro de 2007 - agosto de 2017 Catherine Cesarsky 1999 - 2007 Riccardo Giacconi 1993 - 1999 Harry van der Laan 1988 - 1992 Lodewijk Woltjer 1975 - 1987 Adriaan Blaauw 1970 - 1974 Otto Heckmann 1962 - 1969  | |||||||||
|
Número de membros
16 | |||||||||
|
Cadro de persoal
730 (2017) | |||||||||
| Datas | |||||||||
| |||||||||
| Localización | |||||||||
| |||||||||
| Identificadores | |||||||||
| |||||||||
| Fontes e ligazóns | |||||||||
| |||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||
O Observatorio Europeo Austral (en inglés European Southern Observatory: ESO ou formalmente the European Organisation for Astronomical Research in the Southern Hemisphere)[1] é un organismo europeo dedicado á astrofísica que foi creado no ano 1962.
Historia e características
[editar | editar a fonte]
Citado na súa web como a 'principal organización intergobernamental de astronomía en Europa e o observatorio astronómico máis produtivo do mundo', na actualidade está integrado por 16 estados europeo: Alemaña, Austria, Bélxica, Dinamarca, España, Finlandia, Francia, Países Baixos, Italia, Polonia, Portugal, Reino Unido, República Checa, Suecia e Suíza. Brasil esta en proceso de ratificación como membro sendo o primeiro pais non europeo á marxe de Chile que non sendo estado membro é unha das sedes[2][3]. As súas oficinas centrais están en Garching, preto de Múnic, ademais dunha oficina en Santiago de Chile.
ESO opera en Chile dende novembro de 1963 por convenio co goberno chileno (arredor dun 10% do tempo de observación é para astrónomos dese país). No deserto de Atacama ten tres observatorios astronómicos:
- Observatorio de La Silla, (dende 1969) a 600 km ó norte de Santiago e 2400 msnm.
- Observatorio de Paranal, en cerro Paranal a 2600 msnm, onde está o sistema VLT.
- Radiotelescopio APEXEl no Llano de Chanjnantor a 5000 msnm, e a rede de antenas submilimétricas de 12 m Atacama Large Millimeter Array (ALMA, en construción).
Divulgación
[editar | editar a fonte]O ESO ten un sistema de difusión de información por diversos medios, como Mastodon (@esoastronomy@astrodon.social), difundindo con licenza CCBYSA 4.0.[4]
Fitos
[editar | editar a fonte]No 2019, obtense a primeira fotografía dun burato negro, con participación de ESO.[5]
Os observatorios de La Silla e Cerro Paranal tiveron importancia no descubrimento de novos planetas extrasolares, tema galardoado co Premio Nobel de Física 2019.[6]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "None oficial" (en inglés).
- ↑ La Silla, ESO Chile(en castelán)
- ↑ "Estados Membros" (en inglés). Consultado o 14 de setembro de 2016.
- ↑ information@eso.org. "Derechos de Autor". www.eso.org (en castelán). Consultado o 2025-01-29.
- ↑ information@eso.org. "Un equipo de astrónomos capta la primera imagen de un agujero negro - ESO, ALMA y APEX contribuyen a un cambio de paradigma con las observaciones del gigantesco agujero negro del centro de la galaxia distante Messier 87". www.eso.org (en castelán). Consultado o 2019-04-11.
- ↑ esa. "Science Seminar. Follow live - 10 October @ 10:30h -". European Space Agency (en inglés). Consultado o 2019-10-10.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Observatorio Europeo Austral |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]
|
Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |