Nicolas-Louis de Lacaille

abade
Nicolas-Louis de Lacaille
	;
Biografía
Nacemento	15 de marzo de 1713 ; Rumigny (Reino de Francia)
Morte	21 de marzo de 1762 (49 anos); París (Reino de Francia)
Lugar de sepultura	Institut de France 48°51′26″N 2°20′13″L / 48.8572, 2.3369
Diácono
	1732 –
Datos persoais
Residencia	Cabo de Boa Esperanza (1750–1753); Château de la Cour des Prés (en) (1713–1725)
Relixión	Igrexa católica
Educación	Collège de Navarre (en) (1732–1735); Collège de Lisieux (en) (1729–1732)
Actividade
Campo de traballo	Astronomía
Ocupación	astrónomo, escritor, matemático, mestre
Empregador	Collège des Quatre-Nations (1739–1762) ; Observatório de Paris (pt) (1735–1740)
Membro de	Royal Society (Membro da Royal Society) (1760–); Academia das Ciencias de San Petersburgo (membro de honra) (1755–); Academia francesa das ciencias (1741–); Real Academia das Ciencias de Suecia ; Academia Prusiana das Ciencias ; Academia de Ciencias do Instituto de Boloña ; Academia de Ciencias de Gotinga
Profesores	Jacques Cassini
Alumnos	Antoine Lavoisier, François Laurent Lamandé (pt) e Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre
Obra
	Obras destacables (1763) Coelum Australe Stelliferum (en) ;
Premios
	(1760) Membro da Royal Society ;
Descrito pola fonte	Nordisk familjebok; Biblioteca dixital BEIC; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron

Nicolas-Louis de Lacaille, nado en Rumigny o 15 de marzo de 1713 e finado en París o 21 de marzo de 1762, foi un astrónomo francés. É coñecido principalmente por catalogar estrelas (preto de 10.000), e nomeou 15 das 88 constelacións. Calculou e tabulou unha lista de eclipses para 1800 anos.

Traxectoria

Lacaille estudou teoloxía, matemáticas e astronomía no College de Lisieux de París. No ano 1739 foi axudante de Cassini no establecemento da Meridiana de París e en 1741 foi elixido membro da Academia de París. Entre 1750 e 1754 dedicouse a estudar as estrelas e constelacións do hemisferio austral grazas ás viaxes que facía ao cabo de Boa Esperanza, a parte máis austral do continente africano. Tras este estudo publicou Coelum Australe Stelliferum a súa obra máis afamada.