Muíño De Roos (Delft)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
De Roos
(muíño de vento)
Molen Delft.jpg
O muíño De Roos nunha fotografía de 2005
Edificio
TipoMuíño de vento para a moenda de millo
Sistema estruturalMuíño de pedra redondo sobre alicerces de pedra exagonal
EnderezoPhoenixstraat, 112. 2611AK te Delft (Markt, 87)
LocalizaciónCoat of arms of Delft.svg Delft
Flag Zuid-Holland.svg Holanda Meridional
Flag of the Netherlands.svg Países Baixos
Coordenadas52°00′51″N 4°21′02″L / 52.014028, 4.350667Coordenadas: 52°00′51″N 4°21′02″L / 52.014028, 4.350667
PropietarioAsociación De Hollandsche Molen
Uso(s)Moenda de millo
Museo dos muíños de vento de Delft
Tenda de produtos de fariña
Construción
ConstruciónSéculo XIV
RemodelaciónSéculo XVIII
1990
editar datos en Wikidata ]

De Roos (en galego: "A Rosa"), é o derradeiro muíño de vento dos quince que noutrora estiveron sobre as murallas da cidade neerlandesa de Delft, na Holanda Meridional. O muíño, que foi declarado en 1967 monumento nacional des Países Baixos (rijksmonument) funciona aínda con regularidade moendo gran.[1][2]

Historia[editar | editar a fonte]

Vista do muíño De Roos desde a torre da Igrexa Nova de Delft

A primeira mención a un muíño, situado na actual rúa Phoenixstraat, remóntase a 1352, coa denominación de Gasthuismolen. Naquel momento dispuña dunha parte superior de madeira, que foi posteriormente substituída pola pedra no século XVIII.

Descoñécese en que momento o muíño adquiriu a súa fisionomía actual, aínda que, en todo caso, tivo que ser con anterioridade a 1727.

A súa actividade reduciuse moi notablemente en 1929, por mor das escavacións producidas nas murallas da cidade cara ao norte do muíño, con motivo das obras da liña 1 do tranvía a través da rúa Phoenixstraat. Desde esa data ata os anos oitenta apenas mantivo a súa actividade de moenda de gran.[3]

Restauración[editar | editar a fonte]

Nos anos 80 descubriuse que o muíño pandeaba por mor da súa actividade de moenda e polas condicións do lugar. A fundación Molen de Roos ("Muíño A Rosa") comezou entón unha colecta de fondos para a restauración, que durou tres anos. Tras os traballos de restauración, o muíño foi reinaugurado o 28 de setembro de 1990 polo Príncipe Claus, marido da raíña Beatriz.

Na parte superior do muíño áchase a exposición permanente Delftse Windmolens ("Muíños de vento de Delft"), así como unha tenda de produtos feitos á base de fariña.

Construción do túnel baixo o muíño[editar | editar a fonte]

Debido á construción dun túnel para o tráfico ferroviario, a titularidade do muíño De Roos transferíuselle en decembro de 2009 á empresa ProRail, titular das infraestruturas ferroviarias dos Países Baixos. Inicialmente, nesa operación reforzouse a base do muíño cunha base de formigón armado sustida sobre 45 columnas de aceiro. O 4 de xullo de 2012, o muíño elevouse un metro mediante estas columnas e extraeuse o chan por debaixo da lousa de formigón, para fabricar a estrutura portante do túnel; é dicir, o seu teito. O 12 de decembro de 2012 o muíño foi baixado e pasou a estar asentado sobre o teito do túnel. O 4 de setembro de 2013, ao remate das obras do túnel, a titularidade do muíño volveu novamente á asociación de defensa dos muíños holandeses De Hollandsche Molen ("O muíño holandés"), que é a súa propietaria desde 1926.

Visitas[editar | editar a fonte]

As visitas, cunha duración recomendada duns 30 minutos, pódense realizar os luns (de 13:00 horas a 18:00 horas), de martes a venres (de 9:00 horas a 18:00 horas) e os sábados (de 9:00 horas a 17:00 horas). Os domingos permanece pechado ao público.[4]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]