Luís Iglesias de Souza

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Luís Iglesias de Souza, nado na Coruña en 1919 e finado en 1995, foi un escritor galego en lingua galega e castelán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pertenceu a Acción Católica, fundando en 1932 a Asociación de Estudiantes Católicos. Crítico de cine e teatro en Radio Nacional de España na Coruña, colaborou en diversas publicacións. Foi membro correspondente da Real Academia Galega de Belas Artes e da Real Academia Galega.

Obra[editar | editar a fonte]

Algunhas das súas obras son:

  • Terras, xentes e cousas, 1968 (poemario)
  • Meu tempo desgaxado, 1970 (poemario)
  • Nadaliñas, 1972 (poemario)
  • Vento antergo, 1975 (poemario)
  • Contos miúdos, 1983 (narrativa infantil)
  • Un conto tódolos días, 1987 (narrativa infantil)
  • As alaudas do mencer, 1989 (narrativa)
  • As historias da abella Traamunda. Nova Galicia, 1990. (Narrativa infantil).
  • As historias do anxo azul. Nova Galicia, 1991. (Narrativa infantil).
  • O vello das pombas. Everest Galicia, 1998. (Narrativa infantil).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]