Lluís-Anton Baulenas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Lluís-Anton Baulenas
Lluís-Anton Baulenas.jpg
Lluís-Anton Baulenas asinando libros o día de San Xurxo de 2009 no Passeig de Gràcia de Barcelona.
Nome completo Lluís-Anton Baulenas i Setó
Nacemento 21 de setembro de 1958 (60 anos)
Lugar Barcelona (Cataluña)
Nacionalidade España
Ocupación escritor, guionista, tradutor, xornalista, actor e crítico literario
Xéneros Novela, tradución e crítica literaria
Premios Serra d'Or Critics Award
editar datos en Wikidata ]

Lluís-Anton Baulenas i Setó, nado en Barcelona o 21 de setembro de 1958, é un escritor e tradutor catalán. Gañou os máis importantes premios da literatura catalá e as súas obras foron traducidas a varios idiomas.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Antes de comezar como escritor, traballou como profesor en institutos de ensino secundario. Os seus inicios atópanse no teatro, xénero no que fixo de actor, director e autor. Con todo, o recoñecemento público veulle principalmente do seu traballo como novelista. Como tradutor ao catalán, destacan as súas adaptacións de textos literarios de autores como Marguerite Yourcenar, William Gibson, Eugene O'Neill, Jean Cocteau, Albert Camus e Boris Vian.

Obras[editar | editar a fonte]

Novela[editar | editar a fonte]

  • Qui al cel escup
  • Neguit
  • Sus Scrofa (porcs)
  • Càlida nit
  • Rampoines-451
  • Noms a la sorra
  • Alfons XIV, un crim d'estat
  • Els caníbals
  • El fil de plata
  • La felicitat
  • Amor d'idiota
  • Per un sac d'ossos
  • Àrea de servei (2007)
  • El nas de Mussolini (2008)
  • L'últim neandertal(2014)
  • La vostra Anita (2015)

Teatro[editar | editar a fonte]

  • La ben calçada (con Damià Barbany)
  • No hi ha illes meravelloses
  • Melosa fel
  • El pont de Brooklyn
  • Trist, com quan la lluna no hi és

Filmografía[editar | editar a fonte]

  • 2001 -Anita no perd el tren, adaptación da súa novela Bones obres (director: Ventura Pons)[2]
  • 2004 - Amor idiota, adaptación da súa novela Amor d'idiota (director: Ventura Pons)[3]

Premios[editar | editar a fonte]

  • 1989 Premio Documenta , Càlida nit.
  • 1998 Premio Carlomagno de novela, El fil de plata.
  • 1999 Premio da Crítica Serra d'Or de novela, El fil de plata.
  • 2000 Premio Prudenci Bertrana de novela, La felicitat.
  • 2005 Premio Ramon Llull de novela, Per un sac d'ossos.
  • 2008 Premio Sant Jordi de novela, El nas de Mussolini.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Basilière, Michel. Toronto Star, ed. "Spain's savage legacy begets the man". Consultado o 11 de abril de 2015. 
  2. IMDb (ed.). "Anita no perd el tren" (en inglés). 
  3. IMDb (ed.). "Amor idiota" (en inglés). 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]