Johann Peter Beaulieu

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Retrato de Johann Peter Beaulieu.

Johann Peter Beaulieu de Marconnay, coñecido ás veces como Johann Peter de Beaulieu, ou coa súa forma francesa Jean Pierre de Beaulieu, nado o 26 de outubro de 1725 en Lathuy, Jodoigne, Países Baixos austríacos,[1] (hoxe no Brabante Valón, Bélxica, e finado o 22 de decembro de 1819 en Linz, Alta Austria,[1] foi un xeneral austríaco da época napoleónica.

Combateu co exército do Sacro Imperio Romano Xermánico contra Prusia na Guerra dos Sete Anos, derrotando aos rebeldes do Ducado de Brabante, e foi ascendido a xeneral.

Enfrontouse ao mozo xeneral Napoleón Bonaparte na Campaña de Italia (1796-1797), durante a cal foi o comandante supremo das tropas austríacas na península. Repetidamente derrotado, despois da batalla de Borghetto o emperador Francisco II substituíu a Beaulieu por Dagobert Sigmund von Wurmser. En 1794, converteuse en propietario dun rexemento de Valóns.[1]

O rexemento de infantaría Beaulieu nº 58 serviu no teatro de operacións do Danubio durante a Guerra da Terceira Coalición,[2] e tamén na da Qinta Coalición.[3] Beaulieu retirouse despois da campaña de 1796.

Retirado da vida pública, Beaulieu faleceu en Linz o 22 de decembro de 1819.[1][3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Smith, Digby & Kudrna.
  2. Boycott-Brown, pp. 360-361.
  3. 3,0 3,1 Bowden & Tarbox, p. 69.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]