Ismael Ramos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ismael Ramos
Ismael Ramos 2020.jpg
Nacemento8 de abril de 1994
 Mazaricos
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
Linguagalego
Xénerospoesía
Na rede
https://otristestephen.tumblr.com/
Dialnet: 2887043
editar datos en Wikidata ]

Ismael Ramos Castelo, nado na Picota (Mazaricos) o 8 de abril de 1994, é un poeta e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Dende 2021 é profesor de Lingua Castelá e Literatura no ensino público.[1]

É autor da plaquette Hábitat/Interferencias[2] (XVI Premio Francisco Añón, 2013), do diálogo A ferida (2013, con María do Cebreiro), e tres poemarios Os fillos da fame (XVIII Premio Johán Carballeira,[3] 2016), Lumes (2017) e Lixeiro (2021).

Textos seus viron a luz en páxinas web e revistas como A Bacana, Clarín, Grial, Luzes, Oculta Lit, PlayGround, tr3sreinos, Waxwing ou Dorna, de cuxo consello de redacción fai parte; e foron traducidos ao español, inglés, francés e portugués. Na rede, mantivo o blog Interferencias[4] e actualmente escribe en O triste Stephen.[5]

Dende agosto do 2021 escribe artigos de opinión no xornal en liña eldiario.es [6].

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

Traducións ao castelán[editar | editar a fonte]

  • Fuegos (2019). Madrid: La Bella Varsovia.
  • Ligero (2021). Madrid: La Bella Varsovia.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Con Alba Cid, na presentación de Lixeiro na Libraría Paz de Pontevedra en tempos da pandemia COVID-19
  • Sentimentalismo. Antoloxía de referencia. Etapa de expansión (Editorial Bubela, 2013). Poesía.
  • 6 poemas 6. Homenaxe a Federico García Lorca (Biblos Clube de Lectores, 2015). Poesía.
  • No seu despregar (Apiario, 2016). Poesía.
  • 13. Antoloxía da poesía galega próxima (ed. bilingüe, Chan da Pólvora / papeles mínimos, 2017). Poesía.
  • Poetízate. Antoloxía da poesía galega (Xerais, 2018, 15ª edición). Poesía.
  • Piel fina. Joven poesía española (Ediciones Maremagnum, 2019). Poesía.

Premios[editar | editar a fonte]

  • XVI Premio Francisco Añón (2012).
  • Premio Xuventude Crea de poesía (2014).
  • XVIII Premio Johán Carballeira (2015).
  • Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro de poesía de 2016 por Os fillos da fame (2017).
  • Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro de poesía de 2017 por Lumes (2018).
  • Premio Fervenzas Literarias ao Autor do ano 2017 (2018).
  • Premio ao mellor libro editado en 2017 na Gala do Libro Galego por Lumes (2018).
  • Premio Javier Morote 2020 pola tradución do seu libro Lumes (2018), Fuegos (2020).[11]
  • Premio de Xornalismo Manuel Lueiro Rey 2022 polo artigo de opinión “Mentres tanto, dáme a man”.[12]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "oposicions". www.edu.xunta.gal. Consultado o 2021-07-20. 
  2. El Correo Gallego. "Hábitat/Interferencias". Consultado o 06/05/2015. 
  3. Ismael Ramos gaña o Johán Carballeira de poesía
  4. In-ter-ferencias
  5. O triste Stephen
  6. "Ismael Ramos". www.eldiario.es. Consultado o 2021-11-12. 
  7. fuegos. 
  8. "Fuegos". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2020. Consultado o 2019-11-10. 
  9. "Ficha do libro | Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2021-11-12. 
  10. Varsovia, La Bella. "Novedad: Ligero, de Ismael Ramos". Consultado o 2021-11-12. 
  11. "Fallados los Premios Las Librerías Recomiendan 2020". Las Librerías Recomiendan (en castelán). Consultado o 2021-11-12. 
  12. Diario, Nós (2022-05-25). "Mentres tanto dáme a man". Nós Diario. Consultado o 2022-05-26. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]