Entre 1767 e 1769 pintou Tiepolo sete lenzos para a igrexa real do convento de San Pascual en Aranjuez, hoxe divididos entre o Museo do Prado de Madrid (ademais deste hai un San Pascual Baylón e un SantoAntonio de Padua) e o Palacio Real de Madrid.
Represéntase á Virxe tal como se narra a súa aparición na Apocalipse, capítulo 12, versículos 1-17:
Aparecen nesta escena toda unha serie de símbolos relacionados tradicionalmente coa Virxe: en primeiro lugar, a coroa de doce estrelas e sobre ela, unha pomba que representa o Espírito Santo. Érguese envolta no típico manto azul celeste, sobre a esfera terrestre e unha media Lúa, pisando á serpe ou dragón que é o Diaño que leva na boca a mazá que fixo caer na tentación a Adán e Eva, de maneira que a Virxe aparece como redentora do pecado orixinal. Un dos anxos porta a vara de azucenas, sobre o chan vese unha palmeira, unha rosa e, entre as nubes, un espello.
Desta maneira representábase a dogma da Inmaculada Concepción de María para a Igrexa católica, como o único ser humano concibido sen pecado orixinal. Tiepolo usa cores claras, iluminando a escena cunha intensa luz dourada.
