Illa Inaccesible

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Inaccesible
Inaccessible Island
Inaccessible Island Panorama.jpg
Vista da illa
Tristan Map.png
Localización da illa
Situación
PaísReino Unido
Territorio Británico de UltramarSanta Helena, Ascensión e Tristan da Cunha
ArquipélagoTristan da Cunha
MarOcéano Atlántico
Coordenadas37°17′58″S 12°40′44″O / -37.29944, -12.67889Coordenadas: 37°17′58″S 12°40′44″O / -37.29944, -12.67889
Xeografía
XeoloxíaIlla volcánica
Superficie14 km²
Punto máis alto449 m. (pico Cairn)
Demografía
PoboaciónDeshabitada
Illa Gough e Illa Inaccesible
Inaccessible Island Panorama (Large).jpg
Mapa do arquípélago de Tristan d Acuña e illa Diego Alvares.
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
PaísSanta Helena Santa Helena
Reino Unido Reino Unido
Localización43°23′13″N 8°24′17″O / 43.38694, -8.40472
TipoNatural
CriteriosVII, X
Inscrición1995 (19ª sesión)
Rexión da UNESCOEuropa e América do Norte
Identificador740bis
Imaxe ASTER da NASA Terra da illa inaccesible

Illa inaccesible é un volcán extinguido (activo por última vez fai seis millóns de anos) co pico Cairn alcanzando 449 m.[1] A illa ten 14 km2 de superficie, no Océano Atlántico Sur a 45 km ao suroeste de Tristan da Cunha.

Forma parte do arquipélago de Tristán dá Cunha, que é parte do territorio de ultramar do Reino Unido coñecido como Santa Helena, Ascensión e Tristan da Cunha. Xunto coa Illa Gough, Illa Inaccesible é unha reserva natural protexida e ambos forman o Patrimonio da Humanidade da UNESCO das Illas Gough e Inaccesible.

Historia[editar | editar a fonte]

A illa inaccesible foi descuberta en xaneiro de 1656, durante unha viaxe por ´t Nachtglas, un buque holandés baixo o mando de Jan Jacobszoon,[2] 146 anos logo de que Tristán dá Cunha foi vista por primeira vez polos mariñeiros portugueses. Jacobszoon nomeou orixinalmente a illa como "Nachtglas".

Hai dúas explicacións para o nome da illa "inaccesible". Unha é que nos mapas da illa recentemente descubertos era referida como "inaccesibles" porque o equipo holandés que desembarcou non foi capaz de chegar ao seu interior.[3] Outras afirmacións din que o capitán francés d'Etcheverry cambiou o nome da illa en 1778 logo de non poder desembarcar.[1][4] En 1803, cazadores de focas estadounidenses dirixidos por Amasa Delano tocou terra na illa.[2]

Os irmáns Stoltenhoff, que chegaron de Alemaña a Inaccesible en 1871, viviron alí durante varios anos coa intención de facer a caza de focas a súa forma de vida e vender os seus produtos aos comerciantes que pasaban (esquecendo a escasa frecuencia na que Inaccesible tiña visitantes). Debido á escaseza de alimentos, "encheronse de alegría" ao ser rescatados en 1873 durante a visita do HMS Challenger para examinar a flora e a fauna existente.[5] O autor de Suráfrica Eric Rosenthal relatou a aventura en 1952.[6] A próxima Illa Stoltenhoff leva o nome dos irmáns.

En 1922, o barco Quest da Expedición Shackleton-Rowett, detívose brevemente en Inaccesible, o naturalista de a bordo Hubert Wilkins descubriu un paxaro chamado máis tarde (logo del) do verderón Wilkins (Nesospiza wilkinsi).

En 1938, unha Expedición Científica Noruega pasou tres semanas na illa, tempo durante o cal amañouse para acceder á meseta e catalogar amplamente plantas, paxaros, e rochas.

Outro intento de topografiar a illa fíxose durante a expedición de 1962 da Royal Society a Tristán dá Cunha, que levou científicos á illa Inaccesible. Do mesmo xeito que moitos outros exploradores antes que eles, os científicos non foron capaces de chegar ao interior da illa.

Inaccesible illa foi declarada reserva natural en virtude da Ordenanza de Conservación de Tristan da Cunha de 1976. Aos isleños de Tristan, con todo, aínda se lles permite explotar as aves mariñas da illa.

Nunha expedición de 1982 (16 outubro 1982 ao 10 febreiro 1983), os estudantes e profesores do Colexio Denstone en Inglaterra fixeron mapas detallados da illa, estudaron a flora, a fauna e a xeoloxía. Levando a cabo un programa de marcado de máis de 3.000 paxaros.[7]

En 1997, as augas territoriales da illa Inaccesible de 22 km foron declarados reserva natural en virtude da Ordenanza de Conservación de Tristan da Cunha, de 1976. Na actualidade, só permíteselles aos guías de Tristán visitar con barcos a illa Inaccesible; de feito, a maioría das viaxes á illa fanse a petición de expatriados.

En 2004 a illa Inaccesible engadiuse ao Patrimonio da Humanidade da UNESCO xunto a illa Gough para crear un novo sitio de Gough and Inaccessible Islands.

Con frecuencia atópase nas listas de nomes de lugares inusuais.[8]

Naufraxios[editar | editar a fonte]

Polo menos tres naufraxios confirmados producíronse na costa da illa inaccesible.

O primeiro, e máis dramático, foi o do Blenden Hall, un buque británico fretado pola Compañía Británica das Indias Orientais, que partiu en 1821 con 84 pasaxeiros e tripulantes a bordo. Coa intención de pasar de longo Santa Helena, as correntes adversas levárono cara a Tristan da Cunha. Encallou na illa Inaccesible e sufriu unha fractura na popa, pero o castelo de proa acabou preto da costa. Todos menos dous das persoas a bordo sobreviviron ao naufraxio, e subsistiron a base de apio silvestre, focas, pingüíns e albatros, lograron construír barcas algúns meses máis tarde. O primeiro intento de navegar a Tristán fallou, o que resultou na perda de seis persoas, pero o segundo intento alertou aos Tristanians da súa difícil situación. O resto foi entón levado a Tristan, onde a maioría deles foron logo levados por un bergantín a Cidade do Cabo, Suráfrica.

Os outros dous naufraxios son os restos do naufraxio do Shakespeare en Pig Beach en 1883 e o Helen S Lea no North Point en 1897.


Vista das illas Nightingale e Inaccesible desde o mar. De esquerda a dereita: Illa Nightingale, Illa Middle, Illa Stoltenhoff, Illa Inaccesible.

Vista das illas Nightingale e Inaccesible desde o mar. De esquerda a dereita: Illa Nightingale, Illa Middle, Illa Stoltenhoff, Illa Inaccesible.


Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Inaccessible Island". Tristandc.com. Consultado o 2013-08-06. 
  2. 2,0 2,1 Chronological List of Antarctic Expeditions and Related Historical Events - Google Książki. Books.google.nl. Consultado o 2013-08-06. 
  3. "History of Inaccessible Island, South Atlantic Ocean". archive.is. Consultado o 2014-07-24. 
  4. Édouard Ducéré, Histoire maritime de Bayonne: Les corsaires sous la̓ncien régime (Bayonne, 1895:307-24) reproduces the sieur d'Etcheverry's manuscript narrative of his voyage to Moluccas in 1770 in the Etoile du Matin and mentions a second voyage in 1772.
  5. A Naturalist on the "Challenger", H. N. Moseley. Page 116. Macmillan and Co., 1879. Fetched from archive.org on 3 de xuño de 2009.
  6. Rosenthal, Eric (1952) Shelter from the Spray, Cape Town, South Africa: Howard Timmins
  7. Denstone Expedition to Inaccessible Island: Denstonian Supplement (Autumn 1983), page 2.
  8. Parker, Quentin (2010). Welcome to Horneytown, North Carolina, Population: 15: An insider's guide to 201 of the world's weirdest and wildest places. Adams Media. pp. x.