Henrique de Huntingdon

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Henrique de Huntingdon
Nacemento 1080
  Cambridgeshire
Falecemento 1160
  Inglaterra
Nacionalidade Francia e Inglaterra
Relixión Igrexa católica
Ocupación cronista e escritor
Coñecido/a por Historia Anglorum
editar datos en Wikidata ]

Henrique de Huntingdon, nado c. 1080 e finado en 1160, foi un historiador inglés do século XII e arcediago de Huntingdon.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A Henrique coñéceselle principalmente polo seu traballo chamado Historia Anglorum (Historia dos Ingleses), que abarca desde a conquista romana do ano -43 até a entronización de Henrique II en 1154. Estímase que o setenta por cento deste traballo foi extraído directamente doutros textos a través de citas directas, traducións e resumos. De devandita porcentaxe, aproximadamente o corenta por cento provén da Historia ecclesiastica gentis Anglorum de Beda. Os datos pertencentes ao período 1126-1154 son orixinais. O propio Henrique foi testemuña dalgúns feitos importantes que se desenvolveron durante o dito período, como son o reinado de Henrique I e Henrique II e a anarquía do reinado de Estevo I. Os seus relatos están cheos de historias dramáticas, sendo moi popular na súa época e influíu noutros historiadores. A súa popularidade, non evitou que se siga crendo que a "Historia dos Ingleses" é un traballo rigoroso, nin tampouco a súa contribución aos debates políticos actuais acerca da pertenza étnica, nacionalidade e a xustificación do goberno sobre Inglaterra e Gales.

Henrique dividiu a Historia inglesa segundo cinco grandes invasións sufridas nas illas: a de romanos, pictos e escotos, anglosaxóns, viquingos e normandos. "Historia dos Ingleses" estaba estruturada, na versión de 1135, en sete libros titulados:

  1. A dominación dos romanos en Britania.
  2. A chegada dos anglos.
  3. A conversión dos anglos.
  4. O dominio anglo.
  5. As guerras danesas.
  6. A chegada dos normandos.
  7. O dominio normando.

Posteriores versións incluíron tres libros máis, sobre a vida dos santos e outros milagres (incluíndo unha espectacularmente sanguenta descrición da descomposición do corpo de Henrique I), e un resumo dalgunhas partes de Historia Regum Britanniae de Godofredo de Monmouth.

Henrique foi o precursor da periodización do termo Heptarquía.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]