Guillerme IX de Aquitania

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaGuillerme IX de Aquitania

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(oc) Guilhem IX de Peiteus Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento22 de outubro de 1071 Editar o valor em Wikidata
Morte11 de febreiro de 1127 Editar o valor em Wikidata (55 anos)
Poitiers (Reino de Francia) Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaIgreja de São João de Montierneuf (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeDucado de Aquitania Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupacióntrobador , compositor , escritor , poeta , guerreiro Editar o valor em Wikidata
MovementoPoesia trovadoresca (pt) Traducir e música medieval (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
LinguaOccitano antigo Editar o valor em Wikidata
Carreira militar
ConflitoBattle of Cutanda (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Outro
TítuloDuke of Aquitaine (en) Traducir (1086–1127)
Count of Poitiers (en) Traducir (1086–1127) Editar o valor em Wikidata
FamiliaRamnulfids (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
CónxuxeFilipa, Condessa de Toulouse (pt) Traducir (1094 (Gregoriano)–1118)
Ermengarda de Anjou (1089 (Gregoriano)–) Editar o valor em Wikidata
ParellaDangereuse de L'Isle Bouchard Editar o valor em Wikidata
FillosInês da Aquitânia, rainha de Aragão (pt) Traducir, Henri de Poitiers (pt) Traducir, Guillerme X, duque de Aquitania, Raimundo de Poitiers Editar o valor em Wikidata
PaisGuilherme VIII, Duque da Aquitânia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata  e Hildegarda da Borgonha (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsInês da Aquitânia, rainha de Aragão e Navarra (pt) Traducir, Beatriz de Poitiers e Inês da Aquitânia, rainha de Leão e Castela (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Cronoloxía
1115excomuñón Editar o valor em Wikidata

Musicbrainz: 3ace9a3c-e7da-4def-b356-6620478812fc Discogs: 1681142 Allmusic: mn0001650539 WikiTree: Aquitaine-36 Editar o valor em Wikidata

Guillerme de Poitiers (en occitano: Guilhem de Peiteus), coñecido tamén coma Guillerme IX de Aquitania, Guillerme IX o Trobador (en occitano: Guilhèm IX lo Trobador) ou aínda coma Guillerme o Trobador (en francés: Guillaume le Troubadour), nado o 22 de outubro de 1071 e finado o 10 de febreiro de 1126, foi un nobre occitano, noveno duque de Aquitania, sétimo conde de Poitiers e primeiro dos trobadores en lingua occitana do que se ten noticia.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en 1071, fillo de Guillerme VIII de Aquitania e da súa terceira esposa, Audéarde de Borgoña, filla do duque Roberto I de Borgoña. Cando faleceu o seu pai en 1086, herdou uns dominios máis extensos que os do propio rei de Francia, de quen era nominalmente vasalo. Nos anos 1101 e 1102, participou tardiamente na Primeira Cruzada trala caída de Xerusalén. Sostivo varias guerras contra os condes de Tolosa. Foi excomungado en dúas ocasións, unha delas por abandonar a súa esposa lexítima e arrebatarlle á forza a muller ao seu vasalo o vizconde de Châtellerault. Entre 1120 e 1123 combateu xunto a Afonso I o Batallador, o seu concuñado, para tentar arrebatar ós musulmáns o reino de Valencia. O vínculo de Guillerme o Trobador e Afonso o Batallador é dobre. Dunha parte, Inés de Aquitania (irmá de Guillerme o Trobador) casou con Pedro I de Aragón, o cal faleceu sen descendencia masculina, herdando os seus reinos o seu irmán Afonso o Batallador. Doutra, porque á morte do Batallador, que faleceu sen descendencia, herdou os seus reinos o seu irmán Ramiro II o Monxe, o cal casou con Inés de Poitou, filla de Guillerme o Trobador. Por iso é polo que o Trobador resultou cuñado de Pedro I de Aragón e concuñado dos seus irmáns, Afonso o Batallador e Ramiro o Monxe.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Do seu matrimonio con Filipa de Tolosa tivo os seguintes fillos:

Obra literaria[editar | editar a fonte]

Guillerme de Aquitania é o primeiro poeta de nome coñecido nas literaturas románicas. Consérvanse 11 poemas seus, nos que a temática amorosa é tratada ás veces con gran crueza: autodenominábase «trichador de dòmnas», alardeaba das súas proezas sexuais e moitos dos seus poemas están adicados á súa amante, Maubergeonne, á que chama a Perigosa. Noutra composición, pide ós seus cabaleiros que o axuden a escoller cabalo:

Cabaleiros, aconselládeme nesta dúbida:
-nunca escoller me foi tan difícil-:
Non sei se quedar coa (dama) Agnes ou coa (dama) Arsen)
Cavalier, datz mi cosselh d'un pessamen:
-Anc mays no fuy issaratz de cauzimen- :
Res non sai ab qual me tengua, de n'Agnes o de n'Arsen.

Noutros poemas, amosa unha sensibilidade moi diferente:[1]

Coa dozura da primavera
ferven os bosques e os paxaros cantan
cada un no seu latín
segundo o ritmo do novo canto:
así convén que cada un se alegre
no que máis desexa.
Ab la doussor del temps novel
folhon li bosc e li auzel
chanton chascus en lor lati
segon lo vers del novel chan:
adonc esta ben qu'om s'aizi
d'aisso dont om a plus talan.)

Acolleu na súa corte ó bardo galés Blédri ap Davidor, quen introduciu nas literaturas románicas a lenda celta de Tristán e Isolda.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Biographies des troubadours ed. J. Boutière, A.-H. Schutz (París: Nizet, 1964) pp. 7–8, 585-587.
  • Bond, Gerald A., ed., transl. intro. The Poetry of William VII, Count of Poitier, IX Duke of Aquitaine, (Garland Publishing Co.:Nova York) 1982
  • Duisit, Brice. Las Cansos del Coms de Peitieus (CD), Alpha 505, 2003
  • Harvey, Ruth E. The wives of the 'first troubadour', Duke William IX of Aquitaine (Journal of Medieval History), 1993
  • Meade, Marion. Eleanor of Aquitaine, 1991
  • Merwin, W.S. Sir Gawain and the Green Knight, 2002. pp xv-xvi. Nova York: Alfred A. Knopf. ISBN 0-375-41476-2.
  • Owen, D.D.R. Eleanor of Aquitaine: Queen and Legend
  • Parsons, John Carmi. Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady, 2002
  • Pasero, Nicolò, ed.: Guglielmo IX d'Aquitania, Poesie. 1973
  • Verdon, J. La chronique de Saint Maixent, 1979.
  • Waddell, Helen. The Wandering Scholars: the Life and Art of the Lyric Poets of the Latin Middle Ages, 1955