Saltar ao contido

Gonzalo Fernández de la Mora

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaGonzalo Fernández de la Mora
Nome orixinalGonzalo Fernández de la Mora y Mon
Biografía
Nacemento30 de abril de 1924 Editar o valor en Wikidata
Barcelona Editar o valor en Wikidata
Morte10 de febreiro de 2002 Editar o valor en Wikidata (77 anos)
Madrid Editar o valor en Wikidata
Premio Espejo de España
1995 
 Federico Jiménez LosantosSupresión do cargo
Deputado no Congreso dos Deputados
2 de xullo de 1977 – 2 de xaneiro de 1979

Circunscrición electoral: Pontevedra

Procurador nas Cortes
22 de maio de 1976 – 30 de xuño de 1977
 Antonio Iturmendi
Académico da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas
29 de febreiro de 1972 – 10 de febreiro de 2002
 José Ibáñez MartínAndrés Ollero Tassara 
Procurador nas Cortes
8 de maio de 1970 – 12 de novembro de 1971
 Federico Silva Muñoz
Ministro de Obras Públicas
13 de abril de 1970 – 4 de xaneiro de 1974
 Federico Silva MuñozAntonio Valdés González-Roldán 


Nomeado por: Francisco Franco
Subsecretario de Asuntos Exteriores
31 de outubro de 1969 – 21 de febreiro de 1970
 Ramón Sedó Gómez (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
Datos persoais
Ideoloxía políticaFranquismo, monarquismo e ultraconservadorismo Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversidade Complutense de Madrid Editar o valor en Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Madrid Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónpolítico, diplomático, Intelectual Editar o valor en Wikidata
Partido políticoAlianza Popular Editar o valor en Wikidata
Membro de
Interesado enHistoria contemporánea de España Editar o valor en Wikidata
Premios

Enciclopedia Galega Universal: 126634 BNE: XX894684 Dialnet: 965328 Arquivo Histórico de Deputados: 37300

Gonzalo Fernández de la Mora y Mon, nado en Barcelona o 30 de abril de 1924 e finado en Madrid o 10 de febreiro de 2002, foi un político e ensaísta español.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Cando tiña dous anos a súa familia trasladouse a Madrid e durante un tempo viviu en Galicia (Mondariz, Guitiriz e Vigo), de volta a Madrid estudou filosofía e letras e dereito, e en 1946 entrou na Escola Diplomática e alí entrou en contacto con grupos monárquicos liberais. Membro do Consello Privado de Xoán de Borbón dende 1959. Progresivamente foise achegando ao círculo de poder franquista e foi nomeado subsecretario no Ministerio de Asuntos Exteriores e entre 1970 e 1974 foi ministro de obras públicas. Na transición fundou a Unión Nacional Española que foi un dos partidos que formou Alianza Popular que tiña a Fernández de la Mora como vicepresidente. Deputado por Pontevedra nas primeiras eleccións a Cortes (1977). Conselleiro da Xunta preautonómica. En 1977 deixou AP e a dirección da UNE cando deron o seu apoio á Constitución de 1978. En 1979 foi un dos fundadores do partido Derecha Democrática Española

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]