Francisco Rodríguez Adrados

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francisco Rodríguez Adrados
Nacemento29 de marzo de 1922
 Salamanca
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Salamanca e Universidade Complutense de Madrid
Ocupaciónlingüista, filólogo, catedrático de universidade e tradutor
Premiosdoutor honoris causa pola Universidade de Salamanca, Gran Cruz da Orde Civil de Afonso X o Sabio e honorary doctorate of CEU San Pablo University
editar datos en Wikidata ]

Francisco Rodríguez Adrados, nado en Salamanca o 29 de marzo de 1922, é un filólogo, helenista e académico español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacido en Salamanca o 29 de marzo de 1922. Licenciado en Filoloxía Clásica en 1944 pola Universidade de Salamanca; doutor dous anos despois, en 1946, pola Universidade Complutense de Madrid; Catedrático de Grego no Instituto Cardeal Cisneros de Madrid en 1949; en 1951, en Barcelona, Catedrático da súa Universidade; e da Complutense, en 1952 até 1988. Dirixiu o Departamento de Grego da UNED entre 1972 e 1976. Actualmente é Catedrático (emérito) e Presidente de Honra da Sociedad Española de Estudios Clásicos (SEEC) e da Sociedad Española de Lingüística. Foi director das revistas Emerita e Revista Española de Lingüística, da colección de clásicos gregos e latinos Alma Máter, que publica o CSIC. Gran colaborador en xornais como o ABC ou El Mundo.

Mestre de mestres, gran estudoso do mundo humanístico, especialmente nos estudos sobre Grecia e tamén a historia de España. Estudoso e tradutor de literatura grega, latina e india, ademais da española. Como filólogo, é defensor da orixe aquitana dos vascos e o éuscaro.

Experto en Lingüística indoeuropea e membro do CSIC, no que é director do maior proxecto lexicográfico dun dicionario grego-español DGE, tras o LSJ. É tamén autor, conxuntamente con Alberto Bernabé e Julia Mendoza, do Manual de lingüística indoeuropea (1995-1998) en tres volumes. (ISBN 84-7882-193-7)

Ingresou na Real Academia Española o 21 de xuño de 1990 (cadeira d), tomando posesión o 28 de abril do ano seguinte; e na Real Academia da Historia en febreiro de 2004. Membro da Academia de Atenas e da Academia Arxentina das Letras. En 2012 recibe o Premio Nacional de Letras.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]