Francesc Layret

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francesc Layret
68 Aquí visqué Francesc Layret, c. Balmes.jpg
Nacemento10 de xullo de 1880
 Barcelona
Falecemento30 de novembro de 1920
Causaferida por arma de fogo
NacionalidadeEspaña
Educado enLiceu Poliglot
Ocupaciónpolítico, xurista e avogado
editar datos en Wikidata ]
Lápida de Francesc Layret no cemiterio de Montjuïc.

Francesc Layret i Foix (Barcelona, 10 de xullo de 1880 - 30 de novembro de 1920) foi un político e avogado de ideoloxía nacionalista catalá.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de familia acomodada, tivo que utilizar durante toda a súa vida muletas ó verse afectado na súa infancia por unha parálise. Compartiu aulas con Lluís Companys no Liceo Poliglot. Máis tarde cursou as carreiras de Dereito e Filosofía e Letras na Universidade de Barcelona.

En 1902 participou na fundación do Ateneu Enciclopèdic Popular, do que foi presidente en 1906, e na da Associació Escolar Republicana. En 1905 ingresou en Unió Republicana, partido polo que foi elixido concelleiro de Barcelona. Participou no departamento de Facenda do consistorio e foi un dos promotores en 1908 dos orzamentos de Cultura que dotaban á cidade de escolas municipais nos que o ensino se impartiría en catalán.

Participou en Solidaritat Catalana e, xunto con algúns disidentes da Lliga Regionalista, fundou en 1906 o Centre Nacionalista Republicà, unido posteriormente á Unión Federal Nacionalista Republicana. En 1917 foi un dos impulsores do Partit Republicà Català. O órgano de expresión do partido era o xornal La Lucha, fundado por Layret en 1916. O xornal caracterizábase polas súas campañas a prol do republicanismo e o nacionalismo. En 1919 foi elixido Deputado a Cortes por Sabadell.

En 1920 o gobernador civil de Barcelona, Martínez Anido, realizou unha masiva detención de sindicalistas, nacionalistas e republicanos, entre os que se encontraban Lluís Companys, Salvador Seguí e Martí Barrera. No momento en que Layret abandonaba o seu domicilio para interesarse polos detidos, foi asasinado por pistoleiros brancos do Sindicato Libre, a patronal catalá. Organizouse unha folga en protesta pola morte de Layret, e o seu funeral converteuse nun acto político. Os asasinos de Layret nunca foron detidos.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Ferran Aisa. Ateneu Enciclopèdic Popular (1902-1999). Una història de Barcelona. ISBN 84-931045-0-7

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]