Festival de Música e Artes de Woodstock

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Dous hippies no Festival de Woodstock en 1968.

O Festival de Música e Artes de Woodstock foi o festival máis importante de rock and roll da súa época. Celebrouse nunha leira en Bethel, Nova York, durante os días 15, 16 e 17 de agosto de 1969. Aínda que foi proxectado para 2.000.000 de persoas, asistiron arredor de 400.000, a maioría das cales non pagou a entrada.[Cómpre referencia]

Historia[editar | editar a fonte]

Todo o evento provocou un grande alboroto, coa conxestión das estradas cercanas e a cosideración de Bethel como "área de calamidade pública". O Festival de Woodstock representou un fito no movemento de contracultura dos anos 60, e marcou o auxe da era hippie.

Deu nome ó documental Woodstock, producido por Michael Wadleigh en 1970, que gañou un Oscar ao Mellor Documental no ano seguinte.

O festival[editar | editar a fonte]

O festival coñécese polo nome de Woodstock porque era na vila de Woodstock, tamén en Nova York, onde se ía celebrar nun principio. Porén, a vila non ofrecía un espazo que puidese albergar tanta xente. Procurouse outro emprazamento en Wallkill, mais houbo de cancelarse debido á oposición local. Sam Yasgur persuadiu ó seu pai para que permitise que se celebrase no seu campo de alfalfa no Condado de Sullivan, a uns 60 km ao suroeste de Woodstock.

Coas estradas repletas de coches, moitos asistentes camiñaron varios quilómetros até chegar á zona de concertos. Choveu durante a fin de semana, os servizos víronse saturados e a xente compartiu comida, bebida e drogas. Houbo tres mortos[Cómpre referencia]: un dunha sobredose de heroína, outro atropelado por un tractor mentres durmía nun campo, e outro dunha caída dunha estada.

O mito[editar | editar a fonte]

Woodstock foi idealizado na cultura popular norteamericana como a culminación do movemento hippie: un festival "gratuíto" ao que medio millón de mozos acudiron para celebrar a paz e o amor. Lémbrase especialmente o sentido de harmonía social, a calidade da música, a enorme masa de asistentes e o ambiente, que reflexaba as aspiracións dunha época.

Artistas que se presentaron en Woodstock[editar | editar a fonte]

Venres, 15 de agosto[editar | editar a fonte]

O festival abriu oficialmente ás 17 horas com Richie Havens. Este día presentáronse actuacións máis leves, traendo a maior parte dos artistas folck que participaron.

  • Richie Havens, abrindo coa súa guitarra de doce cordas e "High Flyin' Bird".
  • Country Joe and the Fish, actuación de cinco cancións incluindo "Janis" e "I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag"
  • John Sebastian, non convidado oficialmente, mais atopado vagando no medio do público e chamado a participar
  • Incredible String Band: "Catty Come", "This Moment Is Different" e "When You Find Out Who You Are"
  • Sweetwater, con "Motherless Child", "What's Wrong" e "Why Oh Why"
  • Bert Sommer, con "Jennifer", "She's Gone", "Things Are Going My Way" e "Smile"
  • Tim Hardin, "If I Were A Carpenter"
  • Ravi Shankar, cun repertorio de cinco cancións, foi forzado a saír debido á choiva
  • Melanie, "Beautiful People" e "Birthday of the Sun"
  • Arlo Guthrie, "Coming Into Los Angeles", "Walking Down The Line" e "Amazing Grace"
  • Joan Baez, concluindo unha actuación de cinco cancións con "We Shall Overcome"

Sábado, 16 de agosto[editar | editar a fonte]

As actuacións comezaron ás 12:15 do mediodía, e trouxo os principais artistas psicodélicos e de rock do festival.

  • Quill, con "Waitin' For You"
  • Santana: "Persuasion" e "Soul Sacrifice"
  • Canned Heat, con "A Change Is Gonna Come" e "Going Up The Country"
  • Mountain, que actuaron unha hora
  • Janis Joplin, repertorio de dez cancións, incluindo "Piece of My Heart"
  • Sly & the Family Stone comezou ás 1:30 da mañá, con cancións como "Everyday People", "Dance To The Music", "Music Lover", e "Higher"
  • Grateful Dead: "St Stephen", "Mama Tried", "Dark Star/High Time" e "Turn On Your Lovelight"
  • Creedence Clearwater Revival, presentando "Born On The Bayou", "Bad Moon Rising" e "Suzy Q"
  • The Who, comezou às 3:00 da mañá do domingo, presentando unha longa actuación que incluía "Pinball Wizard" e "My Generation"
  • Jefferson Airplane comezou ás 8:00 da mañá, fechando a xornada de sábado con "White Rabbit".

Domingo, 17 de agosto[editar | editar a fonte]

Os concertos comezaron ás 14 horas con Joe Cocker. Os eventos deste día acabarían retrasando a axenda do festival en nove horas, e no solpor o concerto aínda continuaba a pesar de que a maior parte do público xa marchara.

  • Joe Cocker, comezou con "Delta Lady", "With A Little Help From My Friends" e outras cancións
  • Despois da actuación de Joe Cocker caeu unha forte tromba de auga, atrasando o festival
  • Country Joe and the Fish terminou a súa actuación aproximadamente ás 18:00 horas
  • Ten Years After, presentando catro cancións, incluindo "I'm Going Home"
  • The Band, con dez cancións
  • Blood, Sweat & Tears entrando na madrugada con cinco cancións, incluindo "Spinning Wheel"
  • Johnny Winter presentando "Tobacco Road" e Edgar Winter
  • Crosby, Stills, Nash & Young, comezando aproximadamente ás 3:00 da mañá do luns, con temas acústicos e eléctricos por separado
  • Paul Butterfield Blues Band, con cinco cancións, incluíndo "Everything's Gonna Be Alright"
  • Sha-Na-Na, incluíndo "Who Wrote The Book of Love" e "Duke of Earl"
  • Jimi Hendrix, que debería fechar o festival á media-noite, comezou ás 9:00 da mañá. Tocou dezaseis temas, finalizando con "Hey Joe".

Outras edicións[editar | editar a fonte]

Para conmemorar os 25 anos do superevento, 250.000 persoas reuníronse no Woodstock 94, en Saugerties, a 135 km de Nova York. Pagaron 135 dólares para oír a corenta grupos de rock. Outra edición celebrouse en 1999, rexistrando altos índices de violencia. O evento mostrouse economicamente inviábel e foi a última tentativa, fracasada, de revivir o mito de "paz e amor" do Woodstock orixinal.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Festival de Música e Artes de Woodstock

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]