Félix María Samaniego

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Félix María Samaniego
Samaniego.jpg
Imaxe de Samaniego.
Nome completo Félix María Serafín Sánchez de Samaniego Zabala
Nacemento 12 de outubro de 1745
Lugar Laguardia, Áraba
Falecemento 11 de agosto de 1801
Lugar Laguardia
Nacionalidade España
Alma máter Universidade de Valladolid
Ocupación poeta e escritor
Coñecido/a por La Gallega e sen etiquetar
editar datos en Wikidata ]

Félix María Serafín Sánchez de Samaniego, nado en Laguardia, Áraba, o 12 de outubro de 1745 e finado tamén alí o 11 de agosto de 1801, foi un escritor en lingua castelá, famoso polas súas fábulas.

Obra[editar | editar a fonte]

A influencia da súa educación francesa advírtese na única obra pola o que o coñecemos: as Fábulas morais, 257 fábulas distribuídas en 9 libros. Samaniego ridiculiza os defectos humanos nas súas fábulas, imitando ós grandes fabulistas Fedro, Esopo e La Fontaine. Aínda que as fábulas de Samaniego están escritas en verso, o seu carácter é prosaico, dados os asuntos que trata; a súa finalidade é didáctica. Seguindo o exemplo de Fedro, Samaniego elimina das súas fábulas o ton inxenuo e entrañable do que dotara Esopo ás súas e énchenas de críticas veladas pero implacables contra personaxes relevantes, hábitos sociais e actitudes políticas de dubidosa integridade. Entre as súas principais fábulas temos: A pomba, Congreso de ratóns, A cigarra e a formiga e O can e o crocodilo.

Escribiu así mesmo unha colección de poesía erótica, de ton humorístico e contido procaz, que se publicou co título O xardín de Venus.