Estela (monumento)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Estela é a denominación de un monumento, usualmente un monólito (pero tamén poden ser circulares, rectangulares, etc.), con inscricións.[1]

Teñen forma de lápida, pedestal o cipo (miliario), que se erixge sobre o solo e pode ter unha función conmemorativa, funeraria, relixiosa, máxico-curativa ou xeográfica.

Características[editar | editar a fonte]

Estela funeraria da princesa Nefertiabet (ca. 2575 a.C.) da IV dinastía do Antigo Exipto.

Normalmente son monolíticas, de diversos materiais pétreos e variados tamaños, podendo algunhas alcanzar grandes dimensións.

Nas estalas inscribíanse textos, signos, símbolos e figuras nas que se descríban o por que da súa situación e significado, constituído polo tanto importantes documentos para arqueólogos e historiadores, apoiados por especialistas en epigrafía.

As estelas conmemorativas, de carácter funerario, erixíronse desde datas remotas, por pobos de diversas culturas, rexións e relixións, e seguen usándose actualmente.

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O termo deriva do grego antigo στήλη stḗlē, plural, στήλαι, stḗlai, que pasou ao latín stela, -ae, plural, stelae.[2]

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. estela, 1ª acep., no Dicionario da RAG.
  2. stele no Online Etymology Dictionary.

Vexase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]