Saltar ao contido

Economía do Senegal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Economía de Senegal
Moeda Franco CFA de África Occidental
Organizacións comerciais de que fai parte OMC, Unión Africana, CEDEAO, Comunidade de Estados do Sáhara-Sahel, AfCFTA
Datos estatísticos[1]
PIB 78.045 millóns (2023)
Posición do PIB 105ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 4,58% (2023)
PIB per cápita 4.300,00 (2023)
PIB por sector agricultura 17,4%, industria 24,3%, servizos 49,2% (2023)
Inflación 5,9% (2023)
Poboación abaixo da limiar de pobreza 46,70% (2011)
Total da forza de traballo 5.763.000 (2024)
Forza de traballo por sector Agricultura 77,5%, industria e servizos 22,5% (2007)
Desemprego 3% (2024)
Industrias procesamento agrícola e de pesca, minaría de fosfato, produción de fertilizante, refino de petróleo, minaría de circonio e ouro; materiais de construción, construción e reparo de barcos
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 7.001 millóns (2023)
Produtos de exportación ouro, petróleo refinado, ácido fosfórico, peixe, cemento (2023)
Principais mercados Mali 21%, India 12%, Suíza 11%, República Popular China 5%, Emirados Árabes Unidos 4% (2023)
Importacións 14.916 millóns (2023)
Principais produtos importados petróleo refinado, petróleo bruto, arroz, roupas, trigo (2023)
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 14.985 millóns (2023)
Ingresos 6.423 millóns (2022)
Gastos 6.424 millóns (2022)
Minaría de fosfato no Senegal.

Logo dunha retracción de 2,1% no crecemento o 1993, en xaneiro de 1994, o Senegal adoptou un profundo programa de reforma económica co apoio da comunidade de doadores internacionais. Esta reforma comezou cunha depreciación de 50% da moeda, o Franco CFA de África Occidental, que se mantiña cunha taxa de cambio fixa en relación ao franco francés. O control gobernamental de prezos e os subsidios foron desmantelados Despois o país sufriu un gran cambio cando o Produto Interior Bruto anual comezou a crecer por encima do 5% entre 1995 e 2004, reducíndose a inflación á metade, desde o 18 ao 8,5 por cento. A economía volveu crecer debido ás reformas económicas, e o país tivo un crecemento sostido de 5% ao ano entre o 1995 e o 2008. A inflación anual caeu a 1 díxito.

Como Membro da Unión Económica e Monetaria do Oeste da África (WAEMU), o Senegal ten traballado pola integración económica rexional cunha tarifa externa única e unha política monetaria máis estábel. No entanto, o país aínda depende de doadores internacionais. Baixo o programa do Fondo Monetario Internacional para a débeda dos países pobres, o Senegal beneficiarase da erradicación de dous terzos das súas débedas bilaterais, multilaterais, e do sector privado.

A economía do Senegal está impulsada pola minería, a construción, o turismo, a pesca e a agricultura, que son as principais fontes de emprego nas zonas rurais, a pesar dos abundantes recursos naturais en ferro, circón, gas natural, ouro, fosfatos e numerosos descubrimentos recentes de petróleo. A economía do Senegal obtén a maior parte das súas divisas da pesca, minería de fosfato, cacahuete, turismo e servizos. Como unha das partes dominantes da economía, o sector agrícola do Senegal é moi vulnerable ás condicións ambientais, como as variacións nas precipitacións e cambio climático, e os cambios nos prezos das materias primas.

Os principais obstáculos para o desenvolvemento económico do país son a súa gran corrupción cunha xustiza ineficiente, trámites administrativos moi lentos, e un sector educativo deficiente.[3]

  1. CIA. "The World Factbook". Consultado o 14 de xuño de 2025. 
  2. CIA. "Real GDP (purchasing power parity)". The World Factbook (en inglés). 
  3. The Economist, The African Century, 28 de marzo de 2020.