Disartria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A disartria é un problema motor grave da boca e da lingua, que consiste nunha perturbación da articulación dos fonemas producido normalmente por unha lesión do sistema nervioso central. A fala é incorrecta e, a miúdo, inintelixíbel. Preséntase xeralmente en nenos con parálise cerebral. Agás nalgúns casos, a perda da fala vai asociada a alteracións da linguaxe, coma a incapacidade para asociar as pautas motoras e os sons da fala. Existe neste caso correlación coas probas psicolóxicas.

Pódese tamén deber a lesións periféricas que causen a parálise de certos órganos motores de execución da fala.

Trastornos da linguaxe
trazo articular fala ortofonía voz comprender escrita sintaxe oralidade lectura lexemas ortografía movemento entoación
ausencia
-
afasia e afasia evolutiva
-
afonía agnosia agrafía agramatismo alalia alexia anomia
-
apraxia
-
dificultade disartria disfasia disfemia disfonía
-
disgrafía
-
dislalia dislexia
-
disortografía dispraxia disprosodia
erro
-
parafasia
-
-
-
paragrafía
-
-
paralexia
-
-
-
-

Outros: esquizofasia, coprolalia, ecolalia, paralalia