Coel Hen

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coel Hen ou Coel o vello (en galés: Coil) é o nome dun rei lendario das tribos celtas do norte de Inglaterra e sur de Escocia no século IV. Isto correspóndese co que os galeses chaman Yr Hen Ogledd.

Historia[editar | editar a fonte]

Mapa do norte de Yr Hen Ogledd antes das invasións dos anglos

Coel Hen[1] era para algúns autores,[2] o derradeiro dos Duces Britanniarum con control militar no norte da Britania romana. Ao retirarse a última das lexións romanas no 407, Coel Hen mantívose como caudillo das forzas locais.[3]

O período do 410 ao 455 foi unha "Idade Escura" en Inglaterra, de anarquía tribal, guerras, fames negras e conflitos relixiosos, pese ao cal Coel Hen puido manter o reino unido. O seu territorio coñeceuse como Yr Hen Ogledd, en galés "O Vello Norte".[4]

Á súa morte, o seu reino teríase dividido entre os seus fillos ou os seus comandantes, co que gradualmente a organización tornou ás súas bases tribais históricas. Algúns deses reinos foron Gododdin, Alt Clut, Novant, Rheged, Bernicia e Elmet.

Moito tempo despois, en xenealoxías do século XII, os seus reis eran chamados Gwyr e Gogledd ("Homes do Norte")[5] e adoitaban ser considerados descendentes de Coel Hen.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Coel podería derivar do nome latino "Coelistius" o "Coellius".
  2. Morris (1973), pp. 17-19, 230-245
  3. Esa función de caudillo, acorde á situación, percíbese mesmo nalgunhas crónicas cando Coel Hen é chamado "O Protector".
  4. Ao sur das terras dos pictos, abarcaba os territorios ancestrais dos brigantes, votadini, novantae etc.
  5. Koch (2006), p. 902

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]