Churrasco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Grellada

Churrasco é un termo que se refire á carne á grella cociñada nun amplo número de países desde Galiza e Portugal a America Latina particularmente na Arxentina, Brasil e Nicaragua.

O churrasco en Galiza refírese case en exclusiva ás costelas de porco ou tenreira á grella. A receita do churrasco é sen dubida unha das máis evidentes herdanzas do período das grandes emigracións galegas á América do século XX. Hoxe en dia, preparar unha churrascada coa familia e amigos ou ir xantar a unha churrascaría pode considerarse un elemento definitorio da Galiza do noso tempo, non importa a clase social ou o idioma que se fale.

  • Na Arxentina, o churrasco faise con bistés cortados en anacos grandes. Os gauchos facían churrasco como parte do seu tradicional asado, que se converteu no prato nacional do pais, servido co coñecido chimichurri, ensalada e patacas fritas ou en puré, mesmo cun ovo frito. Tamén se come churrasco en Bolivia, Paraguai e Uruguai.
  • En Nicaragua, o termo churrasco refírese ao bisté de solombo. Tamén se serve con chimichurri e é así mesmo un dos pratos tradicionais do país. O churrasco feito ao xeito de Nicaragua é moi famoso en Cuba, Tailandia, Nixeria e en Texas.
  • En Chile, churrasco refírese tamén a un bisté á grella, mais cortado en anacos finos, e cómese como un bocadillo. As porcións ásanse á grella e sírvense nun bolo torrado, acompañado normalmente con tomate e/ou aguacate. Se leva maionesa, chámaselle churrasco italiano. Se leva patacas e ovos fritos e cebolas caramelizadas, chámaselle "churrasco do pobre".
  • No Brasil, churrasco refírese a calquera carne cociñada na "churrascaria". A diferenza das nosas churrascarías, as brasileiras non teñen grella senon espetos (tamén alí chamados así) onde pór a carne sobre o lume. A carne de gando (tenreira, cordeiro ou porco) só se prepara con sal groso na tradición gaúcha, mentres que no caso do polo leva ourego, viño branco ou limón ou vinagre, allo, cebola e perexil, deixándose macerar durante doce horas. Os assadores utilizan para o seu labor facas, unha chaira (para afialas) e garfão (que non se afía). A tradición máis forte procede do Rio Grande do Sul, que limita co Uruguai e coa Arxentina.
  • En Portugal, o Frango de churrasco con piri-piri (un tipo de polo salgado á brasa cociñado na churrascaria, ao que se lle bota salsa de pemento picante), é moi popular. O feito de que se faga con polo e non con tenreira ou porco sorprende a moitos galegos cando piden por primeira vez un churrasco nun restaurante luso. A variante portuguesa do churrasco é moi coñecida en todos os países con grandes colonias de emigrantes portugueses.

A churrascaría é un restaurante onde se prepara churrasco. Son moi tipicas en Galiza, e tamen no Brasil. É un local onde a carne servida se prepara nestes fornos. Os chamados rodizios son churrascarías na que os camareiros van arredor do restaurante cos pinchos e serven directamente no prato do cliente.