Carlo Cattaneo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Carlo Cattaneo
Matania Edoardo - Ritratto giovanile di Carlo Cattaneo - xilografia - 1887.jpg
Nacemento15 de xuño de 1801
Lugar de nacementoMilán
Falecemento6 de febreiro de 1869
Lugar de falecementoLugano
SoterradoCemitério Monumental de Milão
NacionalidadeReino de Italia
Alma máterUniversidade de Pavia
Ocupaciónfilósofo, político, académico e historiador
editar datos en Wikidata ]

Carlo Cattaneo, nado en Milán o 15 de xuño de 1801 e finado en Lugano o 6 de febreiro de 1869, foi un filósofo italiano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Memorie di economia pubblica dal 1833 al 1860, 1860.

Formado na tradición empirista de Romagnosi, ensinou durante un tempo no Ximnasio de Milán. En 1839 fundou o periódico mensual Il Politecnico, que se publicou ata 1844. Participou na insurrección de Milán de 1848 e exiliouse en París e Lugano. Nesta cidade suíza publicou unha nova etapa de Il Politecnico entre 1860 e 1863.

Cattaneo interesouse pola filosofía, a historia e as ciencias sociais, e en todas estas disciplinas aplicou un espírito empirista en gran positivista e en todo caso historicista. Opúxose fortemente ao espiritualismo e ao rosminianismo, correntes ás que acusou de subxectivas e de separar a teoría da práctica. Para el non hai en filosofía ningún principio universal e absoluto nin tampouco ningún método universal: hai pluralidade de nocións e pluralidade de métodos, cada un dos cales xustificable pola súa aplicabilidade. A filosofía non debe fuxir da práctica, que é á vez a realidade e a posibilidade da súa transformación por medios técnicos e científicos. O desenvolvemento social da Humanidade é o horizonte dentro do que transcorre o pensamento filosófico. O home é, dende os seus comezos, un ser social, de xeito que un exame do espírito humano é un exame do espírito asociado con outros. Chamouse por este motivo a Cattaneo un "positivista político". Por todo isto considérase que hai semellanzas entre as ideas de Cattaneo e algunhas correntes posteriores, como o pragmatismo.

Obra[editar | editar a fonte]

Scritti filosofici
  • Opere edite e inedite, 1881-1892, 7 volumes.
  • Scritti completi editi e inediti, 1925 e seguintes.
  • Invito agli amatori della filosofia, 1857.
  • Idea di una psicologia della scienza, 1859, parte da incompleta Psicologia delle menti associate.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • José Ferrater Mora, Diccionario de Filosofía, Barcelona: Ariel, 2004, I.