Calomarde

	Nome orixinal Calomarde (es)
	Nome oficial Calomarde (es)

Calomarde
	Nome orixinal Calomarde (es)
	Nome oficial Calomarde (es)
	Instancia de concello de Aragón; enclave
	Parte de comunidade de Albarracín
Características
	Lingua oficial lingua castelá
Implicados
	Xefe do goberno Cargo: alcalde de Calomarde ; Rodolfo Andrés Hernández Barrera
Localización
	Situado en provincia de Teruel, Aragón, España
	Capital Calomarde
	Comparte fronteira con Albarracín
	Contén núcleo de poboación Calomarde
	Enclave Albarracín
OpenStreetMap
	Coordenadas 40°22′24″N 1°34′31″O / 40.373333333333, -1.5752777777778
Cifras e dimensións
	Poboación 76 (2001) rexistro civil; 73 (2002) rexistro civil; 73 (2004) rexistro civil; 73 (2005) rexistro civil; 78 (2006) rexistro civil; 90 (2007) rexistro civil; 96 (2008) rexistro civil; 92 (2009) rexistro civil; 84 (2010) rexistro civil; 103 (2011) rexistro civil; 90 (2012) rexistro civil; 84 (2013) rexistro civil; 88 (2014) rexistro civil; 87 (2015) rexistro civil; 80 (2016) rexistro civil; 78 (2017) rexistro civil; 74 (2018) rexistro civil; 75 (2019) rexistro civil; 74 (2020) rexistro civil; 78 (2021) rexistro civil; 77 (2022) rexistro civil; 73 (2023) rexistro civil; 74 (2024) rexistro civil; 76 (2025) rexistro civil
	Poboación feminina 31 (2019)
	Poboación masculina 44 (2019)
	Superficie 28,17666 km²
	Altitude 1.312 m
Código postal
Códigos e identificadores
Código postal
Código postal	44126
Código INE	44052
OpenStreetMap	341403
VIAF	134830375
Freebase	/m/03m3_d5
Fontes e ligazóns
	Páxina WEB calomarde.es
	Wikidata C:Commons

Calomarde (Calomart en aragonés) é un municipio da provincia de Teruel, na Comunidade Autónoma de Aragón, España. Está situado no centro da comarca da Sierra de Albarracín e a 50 km de Teruel. A súa superficie é de 28,18 km², e no 2007, segundo o INE tiña 90 habitantes.

Historia

O 21 de xuño de 1257, por privilexio do rei Xaime I dado en Teruel, este lugar pasa a formar parte de Sesma de Frías de Albarracín na Comunidade de Santa María de Albarracín, que dependían directamente do rei, perdurando este réxime administrativo até 1837^[1].