Antonov An-14
| Antonov An-14 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Instancia de
| |||||||
|
Subclase de
| |||||||
|
Epónimo
| |||||||
|
Uso
| |||||||
| Persoas e organizacións | |||||||
|
Desenvolvedor
| |||||||
|
Operador/a
| |||||||
| Produción | |||||||
|
Fabricante
| |||||||
|
Total producido
| |||||||
| Características | |||||||
|
Impulsado por
| |||||||
|
Configuración da á
| |||||||
| Dimensión | |||||||
| Datas | |||||||
| |||||||
| Localización | |||||||
| |||||||
| Identificadores | |||||||
| |||||||
| Fontes e ligazóns | |||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||
O Antonov An-14 Pchelka (ruso: «Пчелка», "pequena abella") (designación da OTAN: Clod) é un avión utilitario soviético que voou por vez primeira o 15 de marzo de 1958. É un lixeiro avión STOL de transporte con dous motores radiais de pistóns Ivchenko AI-14RF. A produción en serie comezou en 1966, e fabricáronse ao redor dos 300 exemplares ata o seu cesamento en 1972. O An-14 fracasou no seu intento de substituír o máis exitoso biplano Antonov An-2, fabricado ata 1990 (aínda que se seguen fabricando pedidos especiais). O sucesor do An-14, o Antonov An-28 equipado con motores turbohélice, aínda segue producíndose nas fabricas de PZL Mielec en Polonia, baixo os nomes PZL M28 Skytruck e PZL M28B Bryza.
Cunhas características de voo moi estables, o An-14 pode ser pilotado por calquera tras unhas poucas horas de adestramento básico. Un pequeno númeor de An-14 atópanse aínda en condicións de voo.