Antonov An-12

Antonov An-12
Instancia de familia de aeronaves
Subclase de transport aircraft with 4 turboprop engines (en) fixed-wing airlifter (en) aeronave de transporte militar
Parte de Algerian Air Force An-12 fleet (en)
Baseado en Antonov An-10
Obra derivada Q4064675
Uso aviación comercial transporte aéreo militar
Persoas e organizacións
Deseñador/a Oleg Antonov (pt)
Desenvolvedor Antonov
Operador/a Afganistán Força Aérea Nacional de Angola (pt) Forza aérea afgá Forza Aérea de Rusia Força Aérea do Exército de Libertação Popular (pt) Forza Aérea Soviética Força Aérea Argelina (pt) Motor Sich Airlines (en) Alxeria Balkan Bulgarian Airlines Angola Antonov Airlines ATRAN (en)
Produción
Fabricante Antonov Antonov Serial Production Plant (en) Tashkent Mechanical Plant (en) Voronezh Aircraft Production Association (en) Irkutsk Aviation Plant (en) Shaanxi Aircraft Corporation (en)
Total producido 1248
Características
Autonomía 1942 mn 3075 mn
Velocidade máxima 419 kn 361 kn 1970 ft/min
Impulsado por AI-20M (en) AI-20K (en)
Configuración da á á semialta
Armamento Nudelman-Rikhter NR-23 (pt) cantidade: 4
Dimensión
Capacidade 6 e 100 Altura 94,5 pulgadas Anchura 118 pulgadas Lonxitude 37 m, 531,5 pulgadas e 1.456,5 pulgadas Masa 61 kg Envergadura 38 m e 1.496 pulgadas Altitude operacional 10.200 m e 33.500 pés
Datas
Entrada en servizo 1959  Primeiro voo 16 de decembro de 1957 1959
Localización
País de orixe Unión Soviética
Identificadores
Freebase /m/03nx2l
Fontes e ligazóns
Descrito pola fonte The International Directory of Military Aircraft 1996/97 (en) Jane's World Aircraft Recognition Handbook, Fourth Edition (en) The International Directory of Civil Aircraft 2003/2004 (en) Jane's Pocket Book of Military Transport and Training Aircraft, First Collier Books Edition (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

O Antonov An-12 (designación da OTAN: Cub) é un avión de transporte turbohélice de catro motores deseñado na Unión Soviética por Antonov. É a versión militar do Antonov An-10 e foi fabricada nun feixe de variantes.

Deseño

O seu primeiro prototipo voou en decembro do ano 1957. Foron fabricados arredor de 900 unidades, tanto civís como militares, antes de que a produción rematase en 1973. O An-12BP entrou en servizo coas forzas armadas soviéticas en 1959. En termos de configuración, tamaño e capacidade, o avión é semellante ao estadounidense Lockheed C-130 Hercules. Os exemplares militares destinados ás forzas soviéticas estaban equipados cunha torreta defensiva na cola.

Produción chinesa

Nos anos 60 China mercou varios An-12 da Unión Soviética xunto cunha licenza para ensamblar os avións no país. Porén, debido á ruptura Sino-Soviética, a Unión Soviética retirou a súa asistencia técnica. Non foi ata 1974 cando o primeiro An-12 montado na China fixo o seu voo de estrea.

En 1981, as copias chinesas, designadas Shaanxi Y-8, entraron en produción. Dende entón o Y-8 converteuse nun dos transportes máis populares do país, con moitas variantes fabricadas e exportadas. A cabina do navegante dun bombardeiro Tu-16/H-6 foi escollida en vez da orixinal máis pequena do An-12, xa que o bombardeiro H-6 levaba en produción algún tempo. Aínda que o An-12 xa non se fabrica en Rusia ou Ucraína, o Y-8 continúa sendo actualizado e producido na China. O último Y8-F600 é unha empresa conxunta entre Shaanxi Aircraft Company, Antonov Aeronautical Scientific-Technical Complex (ASTC) e Pratt & Whitney Canada. O Y8-F600 ten unha fuselaxe redeseñada, aviónica occidental, motores turbohélice PW150B con hélices R-408, e unha cabina para dous tripulantes acristalada.