Saltar ao contido

Antonov An-32

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Antonov An-32
Imaxe
 Instancia de
 Parte de
 Uso
Características
 Baseado en
 Impulsado por
Implicados
 Desenvolvedor/a
 Fabricante
Datas
 Entrada en servizo
1984 Editar o valor en Wikidata
 Primeiro voo
9 de xullo de 1976 Editar o valor en Wikidata
Localización
 País de orixe
Cifras e dimensións
 Total producido
   361 Editar o valor en Wikidata
 Altura
   8,75 m Editar o valor en Wikidata
 Lonxitude
23,78 m
23,8 m Editar o valor en Wikidata
 Velocidade de cruceiro
   470 km/h Editar o valor en Wikidata
 Autonomía
   2.500 km Editar o valor en Wikidata
 Envergadura
   29,2 m Editar o valor en Wikidata
 Altitude operacional
   9.500 m Editar o valor en Wikidata
Códigos e identificadores
Freebase/m/03nx9q Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Wikidata C:Commons

O Antonov An-32 (designación OTAN: Cline) é un avión bimotor turbohélice utilizado como transporte militar. O An-32 ten excelentes características de engalaxe en condicións quentes e altas, e é axeitado para ser utilizado como transporte táctico medio e tamén para roles comerciais.

Deseño e desenvolvemento

[editar | editar a fonte]

O An-32 é esencialmente un An-26 remotorizado. Está deseñado para resistir mellor que o seu antecesor as condicións meteorolóxicas adversas. O An-32 anunciouse no Paris Air Show en maio de 1977, e distinguíase do An-26 por ter os motores elevados 1,5 m sobre a á co obxectivo de evitar danos producidos por obxectos estraños en pistas non preparadas.

O tipo conta con ás altas con slats no bordo de ataque automáticos, grandes flaps de tres rañuras, unha deriva agrandada, e un considerable aumento en potencia, conseguindo un mellor rendemento nas engalaxes e un maior teito de servizo. A situación alta dos motores sobre as ás perme hélices de maior diámetro, impulsadas por motores turbohélice Ivchenko AI-20 de 5 100 cabalos, case odobre de potencia que os motores AI-24 do Antonov An-26.[1][2]

A produción na fábrica de avións do goberno en Kyiv incluíu 123 aparellos para a Forza Aérea da India, que mercou o modelo debido ás fortes relacións entre o entón líder da URSS, Leonid Brezhnev, e a líder da India, Indira Gandhi.[1][2] A meirande parte da produción foi para as forzas aéreas de Rusia e Ucraína, sendo fabricados uns 40 avións por ano entre finais dos 80 e principios dos 90.[1] O prezo estimado dun An-32 modernizado e duns 15 millóns de dólares.[2]

  1. 1 2 3 Allport, Dave (abril de 1996). "Military Transport Aircraft Directory (Part 2)". Air International. Vol. 50, no. 4. p. 239.
  2. 1 2 3 "Ан нет, Ан есть. Украина «нашла» потерянные индийские Ан-32". ФБА "Экономика Сегодня" (en ruso). Arquivado dende o orixinal o 26 de xullo de 2017. Consultado o 2022-01-26.