Aguia pescadora

Freebase	/m/012ms7
ITIS	175590
OTT	509837

Identificadores
Freebase
Freebase	/m/012ms7
ITIS	175590
OTT	509837

Aguia pescadora
	Pandion haliaetus ; Carl von Linné 1758
	Instancia de taxon
	Subclase de aguia
	Categoría taxonómica especie
	Taxon superior Pandion
	Nome curto P. haliaetus
	Combinación orixinal Falco haliaetus
Características
	Ciclo diurno diurnalidade
Conservación
	Identificador UICN 22694938
Distribución
	Área de distribución Brasil; América do Sur; Montañas Nanling; África
Dimensións
	Masa 1.4 kg adulto
Clasificación taxonómica
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Accipitriformes ou Falconiformes
Familia	Pandionidae
Xénero	Pandion
Especie	P. haliaetus
Freebase
Identificadores
Freebase
Freebase	/m/012ms7
ITIS	175590
OTT	509837
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Gujin Tushu Jicheng "Q96599715 "; Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Osprey (en) "; The New Student's Reference Work "The New Student's Reference Work/Fishhawk (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

A aguia pescadora^[1] ou aguia peixeira^[2] (Pandion haliaetus) é unha ave rapaz bastante grande e especializada en capturar peixes.

Anatomía

A aguia pescadora ten a plumaxe do peito branca, ás longas e estreitas que presentan nas extremidades pulseiras negras, o que lle dá unha aparencia distintiva. Está moi ben adaptada para o seu réxime alimentario: pode pechar o nariz para evitar a entrada da auga e as dedas están provistas dunha especie de escamas puntiagudas que lle facilitan ao agarre das presas. O seu voo é lento, alternando o planeo e o bater de ás. Aniña nos lagos e lagoas de auga doce, ás veces nas costas.

Habitualmente as femias son menos filopátricas cós machos, é dicir teñen menos apego cós machos ó territorio de nacemento^[3], polo que adoitan ser estas as que se incorporan ó territorio controlado por un macho^[3]. Emparéllanse de por vida; en marzo comezan un período de cinco meses de colaboración para construír o niño e coidaren aos aguiachos. As femias poñen 3 ou 4 ovos a fins de abril, chócanos durante cinco semanas, e os aguiachos comezan a voar oito semanas despois da eclosión. As aguias pescadoras que aniñan en Europa pasan o inverno en África. As do Canadá e os Estados Unidos invernan en América do Sur; os de Australia non migran.

Unha aguia pescadora (*Pandionidae*) preparándose para mergullar. Foto feita polo Centro Espacial John F. Kennedy.

Dende o século XIX sufriron unha forte persecución, que se prolongou ata os anos 70 do século XX^[3]. Por aquel entón as aguias pescadoras estiveron a piques de se extinguir, pero dende a prohibición do DDT e políticas proteccionistas en moitos países dende 1970 a súa poboación está a se recuperar.

En Europa hai arredor de 8.000 parellas, sobre todo en Escandinavia, Escocia e Rusia. Na Península Ibérica só se reproduce nas Baleares, Canarias e Chafarinas, con arredor de 30 parellas. En Galicia é unha especie moi rara, tan só se pode ver nas épocas de migracións, sobre todo no esteiro do Miño.

En América hai de 20.000 a 30.000 parellas.

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.
↑ Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (2004). Guía das aves de Galicia. Ilustrado por Calros Silvar. Baía Edicións. ISBN 84-96128-69-5.
↑ ^3,0 ^3,1 ^3,2 Casado E. e outros (Marzo 2016). "El águila pescadora: conecta!". Quercus 361.

Véxase tamén

Outros artigos

Catálogo galego de especies ameazadas

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.

[2] Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (2004). Guía das aves de Galicia. Ilustrado por Calros Silvar. Baía Edicións. ISBN 84-96128-69-5.

[quercus361-3] 3,0 ^3,1 ^3,2 Casado E. e outros (Marzo 2016). "El águila pescadora: conecta!". Quercus 361.

[1]

[2]

[3]