Victor Pelevin

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Victor Pelevin

Datos persoais
Nacemento 22 de novembro de 1962 (51 anos)
Lugar (Moscova)
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos
Relixión
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua ruso
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios
[[Ficheiro:|centro|]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Victor Olegovich Pelevin (en ruso: Виктор Олегович Пелевин) nado o 22 de novembro de 1962 en Moscova, é un escritor ruso contemporáneo, algúns críticos literarios refírense ó conxunto da súa obra como o movemento literario Nova Sinceridade debido ás sátiras culturais e textos con varios niveis de entendemento.

Biografía[editar | editar a fonte]

Viktor pelevin naceu o 22 de Novembro de 1962 en Moscova, seus pais eran unha mestra de inglés e un profesor da Universidade de Bauman, graduándose en 1985 como enxeñeiro electromecánico polo Instituto de Enerxía de Moscú(MPEI) traballando como tal no departamento de transporte do citado instituto.

Fixo o servizo militar obrigatorio polo exército do Aire, tentando logo obter o graduado no MPEI ata 1989, ano no que asistiu a un taller creativo do escritor Mikhail Lobanov no instituto literario Maxim Gorki, alí fixo amizade con Albert Egazarov e Victor Kulle aínda que foi expulsado do Instituto Literario en 1991 fundou con seus amigo unha editorial(primeiro chamárona "O día" e logo "O corvo e o mito") editando nela pelévin tres volumes de Carlos Castaneda. este traballo compaxinouno coa de reporteiro entre 1989-1990 para as revistas "Cara a cara" e "Nakura i Religiya"(Natureza e relixión) onde comeza a coñecer o misticismo oriental, nesta última publicou por vez primeira "Ignat o feiticiero e o pobo" en 1989.

En 1992 publicou a colección de contos "A lanterna azul", así como a súa primeira novela "Omon Ra" na revista Znamya, na cal tamén publicaríaen 1993 "A vida dos insectos" recibindo nese mesmo ano o premio Booker ruso. Non obstante recibiu críticas negativas ás que contestou co ensaio "John Fowles a a traxedia do liberalismo ruso", ao ano seguinte recibiu os premios Interpresscon e o caracol de bronce. Nestas datas é cando consegue fama internacional, ficando como nominado ao premio IMPAc de Dublín e o Premio Richard Schoenfeld en Alemaña, chegandoa ser un dos intelectuais mais influíntes de Rusia a pesares de que nons e prodiga na prensa(o que fixo xurdir varios rumores acerca da súa non existencia, que si era un ordenador...). É undos poucos escritores grandes que permitiu que súa sobras se publicasen en internet sen copyright.

Obras[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

  • Omon Ra / Омон Ра (1992)
  • A vida dos insectos / Жизнь насекомых (1993)
  • O memiño de Buda (aka Clay Machine-Gun) / Чапаев и Пустота (Chapayev e o baleiro]) (1996)
  • Babilonia (en rusia Xeración P, Homo Zapiens) / Generation "П" (1999)
  • Números (como parte do libro DTP(NN) - A dialéctida do período de transición (De ningún sitio a nada)) / Числа (часть книги ДПП(NN) - Диалектика Переходного Периода (из Ниоткуда в Никуда)) (2004)
  • O libro sacro do lobishome / Священная Книга Оборотня (2004)
  • O casco do horror / Шлем ужаса (2005)
  • Imperio V / Ампир В (2006)(o texto foi roubado das editoriais e publicado ilegalmente en internet).
  • T (2009)
  • S.N.U.F.F. (2011)
  • Batman Apolo (2013)

Ensaios e relator curtos[editar | editar a fonte]

  • O eremita e seisdedos / Затворник и Шестипалый (1990)
  • Lanterna azul e outras historias (1991)
  • Zombificaсión / Зомбификация
  • O príncipe da planificaciñon estatal / Принц Госплана (1992)
  • A frecha amarela / Желтая стрела (1993)
  • O problemas dun lobishome en Rusia Central (The Werewolf Problem in Central Russia / Проблема верволка в средней полосе
  • O día do bulldozerista (Bulldozer Driver’s Day / День бульдозериста),
  • 4 por Pelevin' (2001)
  • P5: cancións de despedida dos pigmeos políticos de Pindostan / П5: прощальные песни политических пигмеев Пиндостана (2008)
  • Auga de piña pra bela señora / Ананасная вода для прекрасной дамы (2010)