S/2011 (134340) 1
 |
|
|---|---|
| Imaxes que amosan a S/2011 P 1. | |
| Descubrimento | |
| Descuberto o | 28-06-2011 (verificado o 20-07-2011) |
| Características orbitais | |
| Radio orbital medio | (59 ± 2) x 103 km[1] |
| Excentricidade | ≈ 0[1] |
| Período orbital | 32,1 ± 0,3 días[1] |
| Satélite de | Plutón |
| Características físicas | |
| Magnitude aparente | 26,1 ± 0,3[1] |
S/2011 (134340) 1 (tamén coñecido coma S/2011 P 1 ou P4) é un pequeno satélite natural de Plutón (134340 é o número asignado a Plutón no Minor Planet Center despois da súa degradación ó status de planeta anano). Foi descuberto o 28 de xuño do 2011 polo programa Pluto Companion Search Team (programa para a procura de compañeiros de Plutón) do Hubble Space Telescope, durante unha tentativa por descubrir algún anel planetario que puidese posuír Plutón.[2] Observación posteriores feitas o 3 e o 18 de xullo do 2011 deron lugar á súa verificación coma unha nova lúa de Plutón.[1][3] Foi recuperado en imaxes arquivadas do Hubble feitas o 15 de febreiro e o 25 de xuño do ano 2010.[1] P4 posúe un brillo que é só o 10 % do brillo de Nix, e foi atopado por que o equipo responsable do descubrimento tomou imaxes cunha exposición de 8 minutos; as observacións anteriores fixéranse con tempos de exposición máis curtos.[4]
Índice |
Características[editar]
Cun diámetro estimado de entre 13 e 34 km, P4 é a lúa máis pequena de Plutón[5][6] e as as actuais observacións suxiren unha órbita circular e ecuatorial cun radio orbital de aproximadamente 59.000 km.[1][4] A lúa órbita ente Nix e Hydra e tarda 32,1 días en facer unha órbita completa ó redor de Plutón.[1][4] Este período está moi próximo a ser unha resonancia orbital de 1:5 con Caronte, cunha discrepancia temporal (aparentemente) de menos dun 0,6%. Determinar se se trata dunha resonancia real, vai requirir de estudos moito máis detallados sobre a súa órbita, e en particular mellora-la taxa de precisión dos datos obtidos.
Coma no caso dos outros satélites de Plutón,[7] sospeitase que P4 podería se-lo resultado da fusión dos cascallos dunha gran colisión entre Plutón e outro obxecto do cinto de Kuiper, semellante ó impacto da teoría do Big Splash, na cal se tería formado a nosa Lúa.[2]
Notas[editar]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Showalter, M. R.; Hamilton, D. P. (20-07-2011). "New Satellite of (134340) Pluto: S/2011 (134340) 1". Central Bureau for Astronomical Telegrams. Unión Astronómica Internacional. http://www.cbat.eps.harvard.edu/cbet/cbet002769.txt. Consultado o 20-07-2011.
- ↑ 2,0 2,1 Boyle, A. (20-07-2011). "Scientists spot Pluto's fourth moon". Cosmic Log on msnbc.com. http://cosmiclog.msnbc.msn.com/_news/2011/07/20/7119984-scientists-spot-plutos-fourth-moon. Consultado o 20-07-2011.
- ↑ Pluto Has Another Moon, Hubble Photos Reveal | Dwarf Planet Pluto | Pluto's Moons | Space.com
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Lakdawalla, E. (20-07-2011). "A fourth moon for Pluto". Planetary Society weblog. The Planetary Society. http://www.planetary.org/blog/article/00003107/. Consultado o 20-07-2011.
- ↑ "NASA's Hubble Discovers Another Moon Around Pluto". http://www.nasa.gov/mission_pages/hubble/science/pluto-moon.html. Consultado o 20-07-2011.
- ↑ "Tiny fourth moon discovered in Pluto's orbit". CNN. http://www.cnn.com/2011/US/07/20/us.pluto.moon/. Consultado o 20-07-2011.
- ↑ Stern, S. A.; Weaver, H. A.; Steff, A. J.; Mutchler, M. J.; Merline, W. J.; Buie, M. W.; Young, E. F.; Young, L. A.; Spencer, J. R. (23-02-2006). "A giant impact origin for Pluto’s small moons and satellite multiplicity in the Kuiper belt". Nature 439: 946-948. DOI:10.1038/nature04548. http://ns1.plutoportal.net/~layoung/eprint/Stern2006plutosat.pdf. Consultado o 20-07-2011.
Véxase tamén[editar]
Outros artigos[editar]
|
|||||
