Ramakrishna

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ramakrishna.

Ramakrishna, nado coma Gadadhar Chattopadhyay[1] o 18 de febreiro do 1836, e finado o 16 de agosto do 1886, foi un afamado místico indio do século XIX[2]. A súa escola de pensamento relixioso levou á formación da Ramakrishna Mission polo seu principal discípulo, Swami Vivekananda[3]. Moitos dos seus devotos referíanse a el coma "Paramahansa" ("o gran cisne", título que outorgan, na tradición hindú, a aquelas persoas que se considera que a acadaron a liberación ou Moksa), deste xeito comezou a ser coñecido coma Ramkrishna Paramhamsa.

Ramakrishna naceu nunha familia Brahmin de escasos recursos na Bengala rural. Converteuse, xa de novo, en sacerdote do templo de Dakshineswar adicado á deusa Kali. A máis coñecida entre os seus primeiros mestres espirituais foi unha ascética da tradición Tantra e da devoción (bhakti) Vaishnava[4]. Máis tarde outro asceta da tradición Advaita Vedanta aprendeulle meditación non-dual e, dacordo con Ramakrishna, experimentou un nirvikalpa samadhi baixo a súa guía. Ramakrishna tamén se aproximou a outras relixións, sobre todo ao islam e ao cristianismo, e dixo que todas conducían ao mesmo deus[5].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Smart, Ninian The World’s Religions (1998) p.409, Cambridge
  2. Georg, Feuerstein (2002). The Yoga Tradition. Motilal Banarsidass. p. 600.
  3. Smith, Bardwell L. (1976). Hinduism: New Essays in the History of Religions. Brill Archive. p. 93.
  4. Sen, Amiya P. (2001). Three essays on Sri Ramakrishna and his times. Indian Institute of Advanced Study
  5. Smart, Ninian The World’s Religions (1998) p.409, Cambridge

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Ananyananda, Swami (1981). Ramakrishna: a biography in pictures. Advaita Ashrama, Calcutta. ISBN 978-81-85843-97-1.
  • Chetanananda, Swami (1990). Ramakrishna As We Saw Him. St. Louis: Vedanta Society of St Louis. ISBN 978-0-916356-64-4.
  • Christopher Isherwood, Ramakrishna and his Disciples (1965)
  • Hourihan, Paul (2002). Ramakrishna & Christ, the Supermystics: New Interpretations. Vedantic Shores Press. ISBN 1-931816-00-X.
  • Olson, Carl (1990). The Mysterious Play of Kālī: An Interpretive Study of Rāmakrishna. American Academy of Religion. ISBN 1-55540-339-5.
  • Prosser, Lee. (2001) Isherwood, Bowles, Vedanta, Wicca, and Me. Writers Club: Lincoln, Nebraska. ISBN 0-595-20284-5
  • Satyananda, Saraswati. Ramakrishna: The Nectar of Eternal Bliss. Devi Mandir Publications. ISBN 1-877795-66-6.
  • Torwesten, Hans (1999). Ramakrishna and Christ, or, The paradox of the incarnation. ISBN 978-81-85843-97-1.
  • Jean Herbert, L'enseignement de Râmakrishna, Albin Michel, 2005
  • Rachel y Jean-Pierre Cartier, Ramakrishna : un maître pour notre temps. Paris : la Table ronde, 2004. 171 p., 20 cm. ISBN 2-7103-2538-1.
  • Romain Rolland, La vie de Ramakrishna, Suivi de l'enseignement de R., Coll. les grands initiés, Paris, Robert laffont, 1973, 332p.
  • « M » (Mahendranath Gupta), son disciple, Les entretiens de Ramakrishna, Editions du Cerf, 1996, ISBN 2-204-05300-7.
  • Lemaître, Solange: Ramakrischna, Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1986; ISBN 3-499-50060-4
  • Meiser, Christian: Ramakrishna; Goldmann, München 1986; ISBN 3-442-08437-7
  • Ramakrishna: Das Vermächtnis; Barth, Frankfurt/Main 2003; ISBN 3-502-61155-6
  • Ramakrishna: Ein Werkzeug Gottes sein, Gespräche mit seinen Schülern; Benziger, Zürich 1988; ISBN 3-545-20708-0
  • Michel Meex, Ode à Ramakrishna, Editions Le Manuscrit, 2007, ISBN 2-7481-8332-0

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]