Pasquale Paoli

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pasquale Paoli.

Pasquale Paoli (ou Pascal Paoli, en francés), nado en Morosaglia o 6 de abril de 1725 e finado en Londres o 5 de febreiro de 1807, foi un militar e político corso, considerado por o nacionalismo corso como "O Pai da Patria" (en corso, U Babbu di a Patria).

(Os corsos) somos italianos de nacemento e sentimentos, pero antes de nada sentímonos italianos por lingua, costumes e tradicións... E todos os italianos somos irmáns perante a Historia e perante Deus.... Como corsos non queremos ser servos nin "rebeldes" e como italianos temos o dereito a ser tratados igual que os demáis italianos.... Ou non seremos nada... Ou vencemos con honra ou moriremos coas armas nas mans... A nosa guerra de liberación é santa e xusta, como santo e xusto é o nome de Deus, e aquí, nas nosas montañas, rexurdirá para Italia o sol da liberdade. — Discurso de Pasquale Paoli tras chegar a Nápoles en 1750

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Elixido Xeneral en Xefe da Córcega independente (1755-1769), loitou contra o dominio da República de Xénova. Foi un dos primeiros dirixentes en Europa en establecer un réxime de inspiración democrática cunha constitución. Por o Tratado de Versalles de 1768, a illa pasou aos franceses, que derrotaron ás tropas de Paoli en Pontenuovo en 1769.

Exiliado no Reino Unido, en 1790 volveu á Corcega e foi nomeado gobernador de Bastia por a Convención Revolucionaria francesa. En 1793 sublevouse e pediu o apoio británico para proclamar a independencia en 1794, pero o exército francés dominou pronto a situación e Paoli tivo que exiliarse definitivamente en Londres en 1795.

Tivo unha importante repercusión na historia tanto a nivel nacional corso, pois é considerado o pai da nación corsa, coma polas súas achegas á constitución dos Estados Unidos de América. Mostra destas achegas e como agradecemento foron fundadas diferentes cidades co seu nome como é o caso de Paoli City en Colorado, Indiana ou Pensilvania.