Partido Republicano Radical Socialista

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O Partido Republicano Radical Socialista (PRRS), máis coñecido como Partido Radical Socialista foi un partido republicano xurdido en España en 1929 froito da escisión da tendencia de esquerdas do Partido Republicano Radical. Os principais líderes deste novo partido foron Marcelino Domingo, Álvaro de Albornoz e Félix Gordón de Ordás. O partido acadou un importante éxito nas eleccións de 1931, con 54 escanos. Nas eleccións de 1933 só obtivo cinco. A ideoloxía era republicana de esquerdas, defensora dun estado laico, fondamente anticlerical; reformista en aspectos fiscais, agrarios e do exército. O PRRS participou nos gobernos de esquerdas do Primeiro Bienio (1931-1933) so o liderado de Manuel Azaña, que incluía a republicanos de esquerda e a socialistas. Álvaro de Albornoz foi un dos principais ideólogos da lexislación laica da Segunda República desde o seu posto de ministro de Xustiza. O Partido Republicano Radical Socialista viuse afectado por numerosas crises ao longo da súa existencia. En 1932, Botella Asensi marchou do PRRS para fundar Izquierda Radical-Socialista (IRS). Ao ano seguinte, profundas discrepancias sobre a colaboración cos socialistas no seo do goberno abriron unha grave fenda no seo do partido, os sectores máis á esquerda, liderados por Marcelino Domingo e Álvaro de Albornoz, partidarios de manter a coalición co PSOE, enfrontáronse ao sector máis á dereita, encabezado por Félix Gordón de Ordás, defensor do achegamento ao Partido Radical de Alejandro Lerroux e que habería de confluír coa Izquierda Radical-Socialista e unha escisión da esquerda do Partido Radical na Unión Republicana. A finais dese ano, o sector progresista abandonou o partido para fundar o Partido Republicano Radical Socialista Independiente, que se fusionaría con Acción Republicana e a Organización Republicana Gallega Autónoma para dar lugar a Izquierda Republicana, o 3 de abril de 1934.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]