Olimpiodoro de Tebas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Olimpiodoro de Tebas, nado en Tebas, Exipto, c. 378 e finado despois de 425, foi un historiador, filósofo e diplomático do século V.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu na cidade exipcia de Tebas no ano 378 e faleceu despois do ano 425, serviu como embaixador ante os hunos nos anos 412 e 413,[1] o que o converte nunha das principais fontes de información sobre este pobo.

É escritor dunha Historia en 22 libros[2]que abarca o transcurso dos anos 407 a 425,[3]sendo crucial para coñecer algúns acontecementos, como a invasión bárbara caníbal[4] das provincias hispanas no outono do ano 409, as rendas dos senadores romanos nos seus días[5] ou o asasinato do rei visigodo Ataúlfo en 415.[6] Con esta obra procurou dar o seu apoio a Estilicón no seu intento de reunificar o Imperio. O seu traballo perdeuse, pero é coñecido grazas a uns 40 fragmentos da biblioteca do escritor bizantino Focio e serviu como fonte da doutros autores como Zósimo[7]ou Sozomeno.

Está incluído na corrente filosófica denominada peripatética, seguidora polo tanto, das ideas de Aristóteles e aínda que era un pagán convencido, dedicou a súa obra ao emperador Teodosio II.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]