Juan Crisóstomo Arriaga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Arriaga.

Juan Crisóstomo Jacobo Antonio Arriaga Balzola, nado en Bilbao o 27 de xaneiro de 1806 e finado o 17 de xaneiro de 1826, foi un compositor vasco.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi o oitavo fillo, aínda que tres morreran xa cando el naceu. Alí, o seu pai, Juan Simón Arriaga, organista en Berriatúa, aprendeulle os fundamentos da música. O seu talento levouno a converterse en alumno de Faustino Sanz, reputado violinista. Aos 11 anos xa compón e representa obras nas sociedades musicais de Bilbao.

Da súa produción sinfónica conserváronse as Aberturas Op. 1, Op. 20 e a Abertura para a súa ópera en dous actos Los esclavos felices, cuxo libreto escribiu o famoso dramaturgo Luciano Francisco Comella. Aínda que se compuxo enteira, é todo o que quedou dela. O seu catálogo orquestral complétase coa Sinfonía en Re maior. A obra máis famosa de Arriaga son o tres cuartetos de corda, única obra que viu publicada en vida.

Outra parte importante da súa produción é a obra para voz e orquestra que tamén comprende arias, cantatas e música relixiosa, entre a que destaca a súa Stabat Mater para dous tenores baixos e orquestra.

Escribiu así mesmo algunhas pequenas pezas e estudos para piano e para violín.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]