Focke-Wulf

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Un Focke-Wulf Fw 190, o avión máis famoso fabricado pola compañía.

Focke-Wulf Flugzeugbau AG foi unha construtora alemá de avións militares usados pola Luftwaffe durante a Segunda Guerra Mundial. A maioría dos exitosos deseños da compañía foron modificacións do caza Focke-Wulf Fw 190.

Historia[editar | editar a fonte]

A compañía foi fundada en Bremen o 23 de outubro de 1924 coma a Bremer Flugzeugbau AG por Henrich Focke, Georg Wulf e Werner Naumann. Pouco despois renomearona coma Focke-Wulf Flugzeugbau AG (posteriormente Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH).

En 1931, baixo a presión do goberno, Focke-Wulf fusionouse coa empresa Albatros-Flugzeugwerke de Berlín. O enxeñeiro e piloto de probas da Albatros-Flugzeugwerke Kurt Tank converteuse no xefe do departamento técnico e comezou a traballar no Fw 44 Stieglitz.

En 1938, a aviadora Hanna Reitsch presentou o Focke-Wulf Fw 61, o primeiro helicóptero completamente controlable (en oposición ao autoxiro), en Berlín. O 10 de agosto de 1938 o Fw 200 foi o primeiro avión en voar sen escalas entre Berlín e New York, facendo a viaxe en 24 horas e 56 minutos. O voo de regreso realizaríao en 19 horas e 47 minutos.

O Fw 190 Würger, deseñado a partir de 1938, e producido en grandes cantidades dende 1941 ata 1945, foi o principal caza monopraza da Luftwaffe durante a Segunda Guerra Mundial. A versión Fw 190D, coñecida polos pilotos como "Dora", tivo un motor moito invertido V12 máis pesado e un pouco máis longo, polo que se lle engadiron 30 centímetros na parte dianteira da fuselaxe.

Os constantes bombardeos sobre Bremen durante a guerra fixeron que as plantas da compañía tivesen que ser trasladadas cara o leste de Alemaña e Polonia, usando moitos traballadores forzados e estranxeiros, e dende 1944 tamén a prisioneiros de guerrra. Unha planta de 100 acres de Focke-Wulf situada en Marienburg produxo a metade dos Fw 190 e foi bombardeada pola Oitava Forza Aérea estadounidense o 9 de outubro de 1944.

Dende 1947 ata 1955 moitos traballadores de Focke-Wulf, incluido Kurt Tank, traballaron no Instituto Aerotécnico de Córdoba, Arxentina. En 1951 Focke-Wulf comezou a fabricar planeadores, e en 1955, avións a motor. En 1961, Focke-Wulf, Weserflug ed Hamburger Flugzeugbau uniron as súas forzas na Entwicklungsring Nord (ERNO) para desenvolver foguetes.

Nos anos 60, a ITT Corporation, que adquirira un 25% da compañía antes da guerra, gañou 27 millóns de dólares en compensación polos danos causados na planta de Focke-Wulf durante os bombardeos aliados. Focke-Wulf fusionouse formalmente con Weserflug en 1964, converténdose na Vereinigte Flugtechnische Werke (VFW), que despois de varias fusións máis é agora parte da corporación European Aeronautic Defence and Space Company N.V. (EADS).

Listaxe de aviones Focke-Wulf[editar | editar a fonte]