Ariane 3

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ariane 3
Maquetas dos foguetes Ariane 1, 3 e 4.
Maquetas dos foguetes Ariane 1, 3 e 4.
Función Lanzador espacial de capacidade media
Fabricante Arianespace
Tamaño
Altura 48,7 m[1][2]
Diámetro 3,80 m[1][2]
Masa 248.300 kg[1]
Etapas 3[1][2]
Capacidade
Carga útil a LEO N/A
Carga a
GTO
2580 kg[1][3][2]
Foguetes asociados
Familia Ariane[1]
Derivados Ariane 4
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1][2][3]
Sitios de lanzamento Centro Espacial de Kourou[1]
Total de lanzamentos 11[1][4][2]
Éxitos 10[1][4]
Fallos 1[1][4]
Voo inaugural 4 de agosto de 1984[1][2][4]
Último voo 12 de xullo de 1989[1][2][4]
Aceleradores (Etapa 0) - PAP-10[4]
No aceleradores 2[1][2][3]
Lonxitude 8,32 m[1]
Diámetro 1,07 m[1]
Masa baleiro 2313 kg[1]
Masa cheo 9663 kg[1]
Motores
Pulo 689,99 kN[1]
Impulso específico 240 s[1]
Tempo de combustión 29 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Primeira Etapa - L144[4]
Lonxitude 18,4 m[1]
Diámetro 3,80 m[1]
Masa baleiro 13.750 kg[1]
Masa cheo 160.030 kg[1]
Motores 4 Viking 5[2][3]
Pulo 2771,940 kN[1]
Impulso específico 281 s[1]
Tempo de combustión 145 s[1]
Propelente N2O4/UDMH[1]
Segunda Etapa - L33[3][2]
Lonxitude 11,50 m[1]
Diámetro 2,60 m[1]
Masa baleiro 3625 kg[1]
Masa cheo 37.130 kg[1]
Motores 1 Viking 4[1][3][2]
Pulo 720,965 kN[1]
Impulso específico 296 s[1]
Tempo de combustión 132 s[1]
Propelente N2O4/UDMH[1]
Terceira Etapa - H10[3][2]
Lonxitude 11,53 m[2]
Diámetro 2,66 m[1]
Masa baleiro 1457 kg[1]
Masa cheo 9687 kg[1]
Motores 1 HM7-B[1][4][2]
Pulo 61,674 kN[1]
Impulso específico 443 s[1]
Tempo de combustión 563 s[1]
Propelente LOX/LH2[1]


Ariane 3 foi o nome do terceiro modelo da familia de foguetes Ariane.[1]

Características[editar | editar a fonte]

Tra-lo fracaso da antiga ELDO, predecesora da ESA, de poñer en marcha un programa de foguetes funcionais debido aos fallos dos foguetes Europa 1 e Europa 2 e de planear construír un Europa 3, o CNES francés propuxo construír un novo foguete con tecnoloxía xa probada. Foi durante a quinta Conferencia Espacial Europea, en decembro de 1972, e na que se constituíu a ESA, na que se acordou iniciar o programa do novo foguete, que terminaría por denominarse Ariane.[2][5] O seguinte paso tra-los éxitos do Ariane 1 foi mellorar o modelo básico, para o que se creou un novo modelo, que pasaría a denominarse Ariane 2, mellorando o empuxe dos motores Viking 4 e Viking 5 da primeira e segunda etapa, sustituindo o propelente UDMH por UH25, o alongamento da terceira etapa en 1,3 metros e sustituindo o motor por un HM7-B. Coa adición de dous foguetes de propelente sólido creouse unha terceira versión, Ariane 3.[2]

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo[4] Data[4] Rampa de lanzamento Carga Resultado Notas
V-10 4 de agosto de 1984 ECS 2 / Telecom 1A Éxito Primeiro voo.
V-11 10 de novembro de 1984 Spacenet 2 / MARECS 2 Éxito
V-12 8 de febreiro de 1985 Arabsat 1A / Brasilsat A1 Éxito
V-13 8 de maio de 1985 GStar 1
Telecom 1B
Éxito
V-15 12 de setembro de 1985 Spacenet 3 / ECS 3 Errado
V-17 28 de marzo de 1986 GStar 2 / Brasilsat A2 Éxito
V-19 16 de setembro de 1987 Aussat A3 / ECS 4 Éxito
V-21 11 de marzo de 1988 Spacenet 3R / Telecom 1C Éxito
V-24 21 de xullo de 1988 Insat 1C / ECS 5 Éxito
V-25 8 de setembro de 1988 GStar 3 / SBS 5 Éxito
V-32 12 de xullo de 1989 Olympus F1 Éxito Último voo.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]