Albert Memmi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Albert Memmi (ألبرت ميمي en árabe), nado en Tunisia o 15 de decembro de 1920, é un escritor e ensaísta franco-tunesino

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nace en Tunes, principal cidade da Tunisia, entón colonia francesa, nunha familia de lingua materna árabe; fillo de François Memmi, artesán de orixe xudía italiana e de Marguerite Sarfati, unha xudía sefardita de ascendencia local. Albert Memmi formouse na escola francesa, primeiramente no Lycée Carnot de Tunes despois na Universidade de Alxer, onde estuda filosofía, e finalmente na Sorbona.

Paralelamente á súa obra literaria, traballou como ensinante no Lycée Carnot de Tunes (1953) e, tras viaxar a Francia despois da independencia tunesina, na "École pratique des hautes études", e na de "Hautes études commerciales" e na Universidade de Nanterre (1970). A pesar de apoiar ao movemento de liberación de Tunisia, non encontra o seu lugar no novo estado musulmán.

Memmi publica a súa primeira obra na que se perciben trazos autobiograficos, "A Estatua de sal" en 1953 cun limiar de Albert Camus. O seu libro máis coñecido é unha obra teórica prologada por Jean Paul Sartre "Retrato do colonizado, precedido do retrato do colonizador" publicado en 1957 e que aparece, naquela altura, como un apoio aos movementos independentistas. Esta obra amosa como a relación entre colonizador e colonizado condiciona a ambos os dous. É coñecido tamén pola súa "Antoloxía das literaturas magrebinas" publicada en 1965 (tomo I) e 1969 (tomo II).

É membro do comité de apadriñamento da Coordinación francesa para a Década da cultura de paz e da non-violencia.

É membro do comité de honra da Asociación para o dereito de morrer na dignidade..

Obra[editar | editar a fonte]

En francés[editar | editar a fonte]

  • La Statue de sel, Corréa, París, 1953
  • Agar, Corréa, Paris, 1955
  • Portrait du colonisé, précédé du portrait du colonisateur, Buchet/Chastel, Paris, 1957
  • Portrait d'un juif, Gallimard, Paris, 1962
  • Anthologie des écrivains maghrébins d'expression française, Présence africaine, Paris, 1964
  • La Libération du juif, Payot, 1966
  • L'Homme dominé, Gallimard, Paris, 1968
  • Le Scorpion ou la confession imaginaire, Gallimard, Paris, 1969
  • Juifs et Arabes, Gallimard, Paris, 1974
  • Le Désert, ou la vie et les aventures de Jubaïr Ouali El-Mammi, Gallimard, Paris, 1977
  • La Dépendance, esquisse pour un portrait du dépendant, Gallimard, Paris, 1979
  • Le Mirliton du ciel, Lahabé, Paris, 1985
  • Ce que je crois, Fasquelle, Paris, 1985
  • Le Pharaon, Julliard, Paris, 1988
  • L'Exercice du bonheur, Arléa, Paris, 1994
  • Le Racisme, Gallimard, Paris, 1994
  • Le Juif et l'Autre, Christian de Bartillat, Paris, 1996
  • Le Buveur et l'amoureux - le prix de la dépendance, Arléa, Paris, 1998
  • Le Nomade immobile, Arléa, Paris, 2000
  • Dictionnaire critique à l'usage des incrédules, du Félin, Paris, 2002
  • Portrait du décolonisé arabo-musulman et de quelques autres, Gallimard, Paris, 2004


En hebreo[editar | editar a fonte]

  • Yehudim ṿe-Arvim. Targum, Aharon Amir. T.A., Tel Aviv: Sifriyat po'alim, 1975.