Voo 771 de Alitalia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Voo 771 de Alitalia
I-DIWI DC-8-42 Alitalia LHR 04MAY63 (5580217483).jpg
Douglas DC-8 semellante ao do accidente
Resumo
Data  8 de xullo de 1962
Causa  erro do piloto
Lugar  a 11 km de Junnar
Finados  94
Aeronave
Tipo de aeronave Douglas DC-8-43
Operador  Alitalia
Rexistro  I-DIWD
Pasaxeiros  85
Tripulación  9
Superviventes  0

O voo 771 de Alitalia era un servizo internacional multitraxecto dende Sydney ata Roma, con escalas en Darwin, Bangkok, Bombai, Karachi e Teherán. O día 8 de xullo de 1962 (ás 00:10 hora local) o Douglas DC-8-43 que operaba a ruta, con 94 persoas a bordo, esnafrouse nun outeiro a uns 84 km ao nordés de Bombai mentres se aproximaba ao aeroporto.

Avión[editar | editar a fonte]

O aparello implicado no accidente era un Douglas DC-8-43 construído en 1962 e con rexistro I-DIWD. No momento do accidente o avión tiña 964 horas de voo. Tanto o rexistro como o certificado de aeronavegabilidade eran válidos. O capitán do voo asinara o certificado de mantemento o día 6 de xullo, horas antes do accidente. O avión estaba equipado cun receptor de navegación VHF, receptor de senda de planeo, receptor de baliza marcadora, receptor ADF, receptor Loran, radar doppler e un transpondedor; aínda que o avión non dispoñía de caixas negras.[1]

Non se informou de problemas mecánicos e o centro de gravidade e peso do DC-8 estaban dentro dos parámetros permitidos.[1]

Tripulación[editar | editar a fonte]

Había nove tripulantes a bordo do avión. A tripulación de voo estaba formada por:

  • O capitán Luigi Quattrin,[2] de 50 anos e que fora piloto dende 1939. Tiña 13 700 horas de voo, das cales 1 396 eran no Douglas DC-8. Anteriormente voara a ruta Roma-Bombai en avións DC-6 e DC-7, pero non fixera todo o camiño ata Bangkok. No voo de familiarización para a ruta de Bangkok-Bombai, que requiría Alitalia para que puidese voar a ruta como piloto ao mando, Quattrin voou a Bangkok parando en Teherán, Karachi e Bombai.[3]
  • O copiloto Ugo Arcangeli, de 33 anos, e fora piloto dende 1956. Acumulara un total de 3 480 horas de voo, das cales 1 672 foran voando como copiloto no DC-8.[3]
  • O enxeñeiro de voo Luciano Fontana, de 31 anos e con 4 070 horas de experiencia, das cales 386 foran no DC-8.[3]

Os outros seis tripulantes eran asistentes de voo. Tanto o capitán como o copiloto tiñan adestramento como navegadores, aínda que non había un navegador no avión.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 ICAO Circular, p. 86
  2. "Sydney names in DC-8 crash". The Sydney Morning Herald: 2. 8 de xullo de 1962. 
  3. 3,0 3,1 3,2 ICAO Circular, p. 85.