Vaclaŭ Anoška

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Вацлаў Аношка
(Vaclaŭ Anoška)
Presbítero da Igrexa Católica Bizantina Bielorrusa
Biografía
Nacemento14 de marzo de 1899 en Paplaŭščyna, distrito de Mahilioŭ, rexión de Mahilioŭ, Belarús
Pasamento18 de febreiro de 1966 en Robercin, concello de Piaseczno, Polonia
Ordes
Ordenación sacerdotal1 de novembro de 1924, por Zygmunt Łoziński

Vaclaŭ Anoška (en belaruso: Вацлаў Аношка), nado o 14 de marzo de 1899 en Paplaŭščyna (hoxe no distrito de Mahilioŭ, rexión de Mahilioŭ, Belarús) e finado o 18 de febreiro de 1966 en Robercin (concello de Piaseczno, Polonia), foi un sacerdote greco-católico belaruso.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu nunha familia acomodada de tradición greco-católica na vila de Paplaŭščyna, preto de Bychaŭ. Estudou no Seminario Teolóxico de Minsk, e o 1 de novembro de 1924 foi ordenado sacerdote de rito latino polo bispo de Pinsk, Zygmunt Łoziński, en Navahrudak.

Cando estaba no seminario xa se interesara polo rexurdir da unión de Brest, e en 1924, mentres estudaba en Lublin, viaxou a Galicia para formarse no rito oriental nun mosteiro greco-católico estudita. En 1926, logo de formarse na misión dos xesuítas, obtivo as licencias para traballar no rito bizantino, comezando na diocese de Pinsk.

Inicialmente exerceu o seu ministerio en Lyakhavičy, onde fixo campaña entre os fregueses a prol da lingua belarusa, animando especialmente aos mozos e cativos a que a empregasen na confesión e non tivesen vergoña dela. Posteriormente pasou a atender dúas parroquias greco-católicas da zona de Aĺpeń, preto de Davyd-Haradok, ás que acudía a miúdo tamén o seu amigo Piotr Tatarynovič, tamén sacerdote greco-católico. Entre os greco-católicos chamábano Viačaslaŭ, forma oriental do seu nome. O escritor e sacerdote belaruso Jazep Hiermanovič, logo de visitar o seu labor, dedicoulle o poema "Унія на Палесьсі" (A unión en Polesia).

Entre 1935 e 1944 exerceu na parroquia greco-católica de Dzialiacičy, preto de Navahrudak, e foi un membro do equipo que estabeleceu en setembro de 1939 o exarcado apostólico bielorruso. A comezos da ocupación alemá viaxou a miúdo a Minsk a visitar a Stanislaŭ Hliakoŭski, párroco. Alí, xunto con outros sacerdotes belarusos (Dzianis Maliec, Kazimir Rybaltoŭski, Vincent Hadlieŭski) planificaron a revitalización da vida relixiosa en Minsk e a "belarusificación" do culto. Ameazado polos soviéticos, antes da súa chegada foi obrigado a marchar a Polonia.

En Polonia, logo da guerra, foi capelán dun convento preto de Varsovia. En setembro de 1959 acudiu a Varsovia como testemuña no proceso de beatificación de Zygmunt Łoziński.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]