Tiroglobulina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
TG
Estruturas dispoñibles
PDBBuscar ortólogos: PDBe, RCSB
Identificadores
Nomenclatura
Identificadores
externos
LocusCr. 8 q24.22
Padrón de expresión de ARNm
PBB GE CD44 204489 s at fs.png
PBB GE CD44 204490 s at fs.png
PBB GE CD44 212063 at fs.png
Máis información
Ortólogos
Especies
Humano Rato
Entrez
7038 21819
Ensembl
Véxase HS Véxase MM
UniProt
P01266 O08710
RefSeq
(ARNm)
NM_003235 NM_009375
RefSeq
(proteína) NCBI
NP_003226 NP_033401
Localización (UCSC)
Cr. 8:
132.87 – 133.13 Mb
Cr. 15:
66.54 – 66.72 Mb
PubMed (Busca)
7038


21819

A tiroglobulina (Tg) é unha glicoproteína dímera de 660 kDa producida polas células foliculares da tiroide, que funciona enteiramente dentro da glándula tiroide. A tiroglobulina segrégase e acumúlase a un nivel de centos de gramos por litro no compartimento extracelular dos folículos tiroides, onde representa aproximadamente a metade do contido proteico da glándula tiroide.[1] A tiroglobulina humana (hTG) é un homodímero de subunidades de 2768 aminoácidos cada unha cando acaba de sintetizarse (elimínase un péptido sinal de 19 aminoácidos do N-terminal na proteína madura).[2]

A tiroglobulina é en todos os vertebrados o principal precursor das hormonas tiroides, que se producen cando os residuos de tirosina da tiroglobulina se combinan co iodo e a proteína é seguidamente cortada. Cada molécula de tiroglobulina contén aproximadamente de 100 a 120 residuos de tirosina, pero só un pequeno número (20) deles sofren iodación pola acción da tiroperoxidase no coloide folicular. Por tanto, cada molécula de tiroglobulina forma aproximadamente 10 moléculas de homona tiroide.[1]

A proteína está codificada no xene TG do cromosoma 8 humano.

Función[editar | editar a fonte]

Síntese das hormonas tiroides. Esta imaxe mostra a tiroglobulina desde a súa produción no retículo endoplasmático rugoso ata a liberación proteolítica das hormonas tiroides.

A tirogloblina (Tg) actúa como substrato para a síntese das hormonas tiroides tiroxina (T4) e triiodotironina (T3), así como para o almacenamento de formas inactivas de hormonas tiroides e iodo dentro do lume do folículo tiroide.[3][4]

As hormonas tiroides neosintetizadas (T3 e T4) están unidas á tiroglobulina e forman parte do coloide que hai dentro do folículo. Cando a tiroide recibe o estímulo da hormona estimulante da tiroide (TSH), o coloide é endocitado desde o lume folicular cara ás células epiteilais foliculares que o rodean. O coloide é seguidamente cortado por proteases para que a tiroglobulina se libere da súa unión con T3 e T4.[5]

As formas activas das hormonas tiroides: T3 e T4, son despois liberadas á circulación, onde están libres ou maiormente unidas a proteínas do plasma, e a tiroglobulina é reciclada e volve ao lume folicular, onde pode continuar servindo como substrato para a síntese de hormonas tiroides.[6]

Importancia clínica[editar | editar a fonte]

Vida media e niveis clínicos[editar | editar a fonte]

O metabolismo da tiroglobulina ocorre no fígado e por medio do reciclado na glándula tiroide da proteína. A tiroglobulina circulante ten unha vida media de 65 horas e acaba sendo fagocitada por macrófagos hepáticos. Despois dunha tiroidectomía, poden pasar moitas semanas antes de que os niveis de tiroglobulina se fagan indetectables. Os niveis de tiroglobulina poden comprobarse regularmente durante unhas poucas semanas ou meses despis da extirpación da tiroide.[7]

Unha posterior elevación do nivel de tiroglobulina é unha indicación da recorrencia dos carcinomas tiroides foliculares ou papilares. Noutras palabras, unha elevación nos niveis de tiroglobulina no sangue poden ser un signo de que as células do cancro de tiroide están crecendo ou que o cancro se está espallando.[7] Por tanto, os niveis de tiroglobulina no sangue son utilizados principalmente como marcador tumoral[8][7] para certos tipos de cancro de tiroide, especialmente o folicular ou papilar. A tiroglobulina non se produce no carcinoma tiroide anaplástico ou medular.

Os niveis de tiroglobulina compróbanse por medio dun test sanguíneo. Estes test adoitan prescribirse despois dun tratamento de cancro de tiroide. [7]

Anticorpos antitiroglobulina[editar | editar a fonte]

No laboratorio clínico, a realización dos test de tiroglobulina pode verse complicado pola presenza de anticorpos antitiroglobulina (ATAs ou TgAb). Os anticorpos antitiroglobulina están presentes en 1 de cada 10 individuos normais e nunha porcentaxe maior de pacientes de carcinoma de tiroide. A presenza destes anticorpos pode ter como resultado a detección de niveis falsamente baixos (ou máis raramente falsamente altos) de tiroglobulina, un problema que pode ser en parte evitado facendo tests á vez da presenza de anticorpos antitiroglobulina. A estratexia ideal para a interpretación e xestión dos coidados dun paciente clínico no caso de detección confusa de anticorpos antitirogloblina é facer tests para obter medidas cuantitativas en serie (en vez de facer unha soa medida de laboratorio).

Os anticorpos antitiroglobulina atópanse con frecuencia en pacientes de tiroidite de Hashimoto ou da enfermidade de Graves. A súa presenza é de uso limitado no diagnóstico destas doenzas, xa que poden tamén estar presentes en individuos sans con funcionamento normal da tiroide (eutiroides). Os anticorpos antitiroglobulina atópanse en persoas que padecen encefalopatía de Hashimoto, un trastorno neuroendócrino relacionado (pero non causado) pola tiroidite de Hashimoto.[9]

Interaccións[editar | editar a fonte]

A tiroglobulina presenta interaccións coa proteína BiP.[10][11]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Boron WF (2003). Medical Physiology: A Cellular And Molecular Approach. Elsevier/Saunders. p. 1044. ISBN 1-4160-2328-3. 
  2. ((cite web |url="https://www.ncbi.nlm.nih.gov/protein/NP_003226.4"))
  3. "TG thyroglobulin [Homo sapiens (human)] - Gene - NCBI". www.ncbi.nlm.nih.gov. Consultado o 2019-09-16. 
  4. Coscia F, Taler-Verčič A, Chang VT, Sinn L, O'Reilly FJ, Izoré T, Renko M, Berger I, Juri Rappsilber, Turk D, Löwe J (2020). "The structure of human thyroglobulin". Nature 578 (7796): 627–630. Bibcode:2020Natur.578..627C. PMC 7170718. PMID 32025030. doi:10.1038/s41586-020-1995-4. 
  5. Rousset, Bernard; Dupuy, Corinne; Miot, Françoise; Dumont, Jacques (2000). Feingold, Kenneth R.; Anawalt, Bradley; Boyce, Alison; Chrousos, George, eds. Chapter 2 Thyroid Hormone Synthesis And Secretion. Endotext (MDText.com, Inc.). PMID 25905405. Consultado o 2019-09-17. 
  6. Rousset, Bernard; Dupuy, Corinne; Miot, Françoise; Dumont, Jacques (2000). Feingold, Kenneth R.; Anawalt, Bradley; Boyce, Alison; Chrousos, George, eds. Chapter 2 Thyroid Hormone Synthesis And Secretion. Endotext (MDText.com, Inc.). PMID 25905405. Consultado o 2019-09-17. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 "Thyroglobulin: MedlinePlus Lab Test Information". medlineplus.gov (en inglés). Consultado o 2019-05-06. 
  8. "ACS :: Tumor Markers". American Cancer Society. Consultado o 2009-03-28. 
  9. Ferracci F, Moretto G, Candeago RM, Cimini N, Conte F, Gentile M, Papa N, Carnevale A (febreiro de 2003). "Antithyroid antibodies in the CSF: Their role in the pathogenesis of Hashimoto's encephalopathy". Neurology 60 (4): 712–4. PMID 12601119. doi:10.1212/01.wnl.0000048660.71390.c6. 
  10. Delom F, Mallet B, Carayon P, Lejeune PJ (xuño de 2001). "Role of extracellular molecular chaperones in the folding of oxidized proteins. Refolding of colloidal thyroglobulin by protein disulfide isomerase and immunoglobulin heavy chain-binding protein". J. Biol. Chem. 276 (24): 21337–42. PMID 11294872. doi:10.1074/jbc.M101086200. 
  11. Delom F, Lejeune PJ, Vinet L, Carayon P, Mallet B (febreiro de 1999). "Involvement of oxidative reactions and extracellular protein chaperones in the rescue of misassembled thyroglobulin in the follicular lumen". Biochem. Biophys. Res. Commun. 255 (2): 438–43. PMID 10049727. doi:10.1006/bbrc.1999.0229. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Mazzaferri EL, Robbins RJ, Spencer CA, Braverman LE, Pacini F, Wartofsky L, Haugen BR, Sherman SI, Cooper DS, Braunstein GD, Lee S, Davies TF, Arafah BM, Ladenson PW, Pinchera A (2003). "A consensus report of the role of serum thyroglobulin as a monitoring method for low-risk patients with papillary thyroid carcinoma". J. Clin. Endocrinol. Metab. 88 (4): 1433–41. PMID 12679418. doi:10.1210/jc.2002-021702. 
  • Henry M, Zanelli E, Piechaczyk M, Pau B, Malthièry Y (1992). "A major human thyroglobulin epitope defined with monoclonal antibodies is mainly recognized by human autoantibodies". Eur. J. Immunol. 22 (2): 315–9. PMID 1371467. doi:10.1002/eji.1830220205. 
  • Targovnik HM, Cochaux P, Corach D, Vassart G (1992). "Identification of a minor Tg mRNA transcript in RNA from normal and goitrous thyroids". Mol. Cell. Endocrinol. 84 (1–2): R23–6. PMID 1639210. doi:10.1016/0303-7207(92)90087-M. 
  • Dunn AD, Crutchfield HE, Dunn JT (1991). "Thyroglobulin processing by thyroidal proteases. Major sites of cleavage by cathepsins B, D, and L". J. Biol. Chem. 266 (30): 20198–204. PMID 1939080. doi:10.1016/S0021-9258(18)54909-7. 
  • Lamas L, Anderson PC, Fox JW, Dunn JT (1989). "Consensus sequences for early iodination and hormonogenesis in human thyroglobulin". J. Biol. Chem. 264 (23): 13541–5. PMID 2760035. doi:10.1016/S0021-9258(18)80031-X. 
  • Marriq C, Lejeune PJ, Venot N, Vinet L (1989). "Hormone synthesis in human thyroglobulin: possible cleavage of the polypeptide chain at the tyrosine donor site". FEBS Lett. 242 (2): 414–8. PMID 2914619. doi:10.1016/0014-5793(89)80513-7. 
  • Christophe D, Cabrer B, Bacolla A, Targovnik H, Pohl V, Vassart G (1985). "An unusually long poly(purine)-poly(pyrimidine) sequence is located upstream from the human thyroglobulin gene". Nucleic Acids Res. 13 (14): 5127–44. PMC 321854. PMID 2991855. doi:10.1093/nar/13.14.5127. 
  • Baas F, van Ommen GJ, Bikker H, Arnberg AC, de Vijlder JJ (1986). "The human thyroglobulin gene is over 300 kb long and contains introns of up to 64 kb". Nucleic Acids Res. 14 (13): 5171–86. PMC 311533. PMID 3016640. doi:10.1093/nar/14.13.5171. 
  • Kubak BM, Potempa LA, Anderson B, Mahklouf S, Venegas M, Gewurz H, Gewurz AT (1989). "Evidence that serum amyloid P component binds to mannose-terminated sequences of polysaccharides and glycoproteins". Mol. Immunol. 25 (9): 851–8. PMID 3211159. doi:10.1016/0161-5890(88)90121-6. 
  • Malthiéry Y, Lissitzky S (1987). "Primary structure of human thyroglobulin deduced from the sequence of its 8448-base complementary DNA". Eur. J. Biochem. 165 (3): 491–8. PMID 3595599. doi:10.1111/j.1432-1033.1987.tb11466.x. 
  • Parma J, Christophe D, Pohl V, Vassart G (1988). "Structural organization of the 5' region of the thyroglobulin gene. Evidence for intron loss and "exonization" during evolution". J. Mol. Biol. 196 (4): 769–79. PMID 3681978. doi:10.1016/0022-2836(87)90403-7. 
  • Bergé-Lefranc JL, Cartouzou G, Mattéi MG, Passage E, Malezet-Desmoulins C, Lissitzky S (1985). "Localization of the thyroglobulin gene by in situ hybridization to human chromosomes". Hum. Genet. 69 (1): 28–31. PMID 3967888. doi:10.1007/BF00295525. 
  • Malthiéry Y, Lissitzky S (1985). "Sequence of the 5'-end quarter of the human-thyroglobulin messenger ribonucleic acid and of its deduced amino-acid sequence". Eur. J. Biochem. 147 (1): 53–8. PMID 3971976. doi:10.1111/j.1432-1033.1985.tb08717.x. 
  • Avvedimento VE, Di Lauro R, Monticelli A, Bernardi F, Patracchini P, Calzolari E, Martini G, Varrone S (1985). "Mapping of human thyroglobulin gene on the long arm of chromosome 8 by in situ hybridization". Hum. Genet. 71 (2): 163–6. PMID 4043966. doi:10.1007/BF00283375. 
  • Xiao S, Pollock HG, Taurog A, Rawitch AB (1995). "Characterization of hormonogenic sites in an N-terminal, cyanogen bromide fragment of human thyroglobulin". Arch. Biochem. Biophys. 320 (1): 96–105. PMID 7793989. doi:10.1006/abbi.1995.1346. 
  • Corral J, Martín C, Pérez R, Sánchez I, Mories MT, San Millan JL, Miralles JM, González-Sarmiento R (1993). "Thyroglobulin gene point mutation associated with non-endemic simple goitre". Lancet 341 (8843): 462–4. PMID 8094490. doi:10.1016/0140-6736(93)90209-Y. 
  • Gentile F, Salvatore G (1994). "Preferential sites of proteolytic cleavage of bovine, human and rat thyroglobulin. The use of limited proteolysis to detect solvent-exposed regions of the primary structure". Eur. J. Biochem. 218 (2): 603–21. PMID 8269951. doi:10.1111/j.1432-1033.1993.tb18414.x. 
  • Mallet B, Lejeune PJ, Baudry N, Niccoli P, Carayon P, Franc JL (1996). "N-glycans modulate in vivo and in vitro thyroid hormone synthesis. Study at the N-terminal domain of thyroglobulin". J. Biol. Chem. 270 (50): 29881–8. PMID 8530385. doi:10.1074/jbc.270.50.29881. 
  • Yang SX, Pollock HG, Rawitch AB (1996). "Glycosylation in human thyroglobulin: location of the N-linked oligosaccharide units and comparison with bovine thyroglobulin". Arch. Biochem. Biophys. 327 (1): 61–70. PMID 8615697. doi:10.1006/abbi.1996.0093. 
  • Molina F, Bouanani M, Pau B, Granier C (1996). "Characterization of the type-1 repeat from thyroglobulin, a cysteine-rich module found in proteins from different families". Eur. J. Biochem. 240 (1): 125–33. PMID 8797845. doi:10.1111/j.1432-1033.1996.0125h.x. 
  • Grani G, Fumarola A (Jun 2014). "Thyroglobulin in Lymph Node Fine-Needle Aspiration Washout: A Systematic Review and Meta-analysis of Diagnostic Accuracy.". The Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 99 (6): 1970–82. PMID 24617715. doi:10.1210/jc.2014-1098. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]