Río Yukón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Yukón
Yukon watershed.png

O Río Yukón e a súa conca
País Canadá e Estados Unidos
Rexión n/d
Nacemento Lagos Atlin y Tagish (Columbia Británica)
Altitude n/d
Lonxitude 3.185 km
Caudal medio 2.300 m³/s
Conca 854.000 km²
Desembocadura Mar de Bering
O río Yukón e os seus afluentes
O río Yukón ao seu paso preto de Dawson City (Yukón)

O río Yukón (en inglés: Yukon River) é un importante río do noroeste de América do Norte. Ten un curso de 3.185 km e forma unha gran conca de 854.000 km². Discorre por Estados Unidos e Canadá. As súas augas desembocan no Mar de Bering, formando un delta en forma de abano case semicircular, cun brazo de maior tamaño e uns cantos moito menores. A anchura da súa canle é bastante variable, entre un quilómetro e máis de tres durante os últimos 1.000 km do seu curso. Antes de abrirse para formar un delta na Baía de Norton, a súa anchura é de case dous quilómetros e medio.

A metade do curso do río transcorre en Alasca e a outra parte por Yukón, o Territorio canadense ao que lle dá nome. É o río máis longo de Alasca e Yukón, e foi un dos principais medios de transporte durante a febre do ouro de Klondike (Yukón), entre 1898 e 1899.

Yukón significa gran río en gwich'in. O río chámase Kwiguk, ou gran corrente en yupik.

Historia[editar | editar a fonte]

O río Yukón tivo gran relevancia histórica durante as glaciacións do Plistoceno xa que o seu val formou un corredor libre de xeos entre as montañas Rochosas e o glaciar do Nordés do Canadá co cal serviu de ruta de entrada da poboación asiática no continente americano. Esa poboación atravesou en distintas ondas o estreito de Bering, que formaba un istmo ao descender o nivel do mar uns 100 m (a profundidade do estreito de Bering é menor desta cifra) pola acumulación de xeo nos grandes glaciares do Canadá e de Europa do Norte e Central.

O clima durante o Plistoceno[editar | editar a fonte]

A aparición deste corredor libre de xeos en Alasca Central e no Canadá, ao leste das Rochosas, ten unha sinxela explicación polo efecto Foehn, xa que os ventos do oeste, que nestas latitudes son constantes durante todo o ano, veñen moi cargados de humidade desde o Océano Pacífico, pero ven forzados a ascender pola proximidade das Montañas Rochosas a devandito océano. Este ascenso dá orixe a copiosas e continuas precipitacións ao oeste destas montañas, pasando á vertente oriental practicamente secos, ademais de que ao descender quéntanse sen intercambio de calor a unha temperatura que impide a acumulación dos xeos en forma de glaciares. Este corredor tiña unha fauna abundante e variada, que serviu para facilitar a penetración dos primeiros poboadores americanos.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Río Yukón