Trátase dunha das provincias máis novas do país, xa que foi recoñecida politicamente en 1952. Até ese ano foi un Territorio Nacional (Territorio Nacional da Pampa), que debido á lei Nº 14037 sancionada na cámara de deputados, o Territorio Nacional da Pampa, xunto ao Territorio Nacional del Chaco transformáronse en provincias pola promulgación de Juan Domingo Perón (entón presidente da Arxentina).
Sitúase no centro do país, contendo as últimas características da pampa húmida (cara ao noroeste), con signos distintivos da Patagonia cara ao oeste e sur, e entre eles unha gran franxa con orientación noroeste-sueste denominada «caldenal», zona que alberga bosques de caldén, unha árbore que conta nesta provincia co seu centro de dispersión mundial.
A provincia atópase dividida en 22 departamentos, 58 municipios, 21 comisións de fomento e un ente comunal. Os municipios e comisións de fomento son independentes dos departamentos e en xeral abarcan territorios de máis dun, chegando nun caso a catro.
División administrativa da provincia da Pampa e a súa capital.
