Pietro Apelian

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pietro Apelian
Arcebispo da Igrexa católica armenia
Biografía
Nacemento31 de xullo de 1806 en Angora
Pasamento2 de setembro de 1875
Ordes
Consagración episcopal31 de xullo de 1842, por Xacobe Pedro VII
Arcebispo de Maraş
1842 - 1875
SucesorClément Mikaelian
Outros
Ficha en catholic-hierarchy.org

Pietro Apelian[1] (en armenio occidental: Պետրոս Աբէլեան; en armenio: Պետրոս Աբելյան), nado o 31 de xullo de 1806 en Angora e finado o 2 de setembro de 1875, foi un eclesiástico católico armenio, arcebispo de Maraş, e padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu o 31 de xullo de 1806 en Angora, e en 1824 entrou no seminario patriarcal de Bsumar, onde estudou baixo a dirección do arcebispo de Cesarea, o futuro patriarca Gregorio Pedro VIII.[2][3] En 1832 foi ordenado sacerdote, e entrou no Instituto do Clero Patriarcal de Bsumar, congregación relixiosa misioneira ao servizo do patriarca.[2] Exerceu entón como confesor do seminario e secretario dos patriarcas Gregorio Pedro VI e Xacobe Pedro VII.[2]

O 20 de maio de 1842 foi nomeado bispo de Maraş, e o 31 de xullo foi consagrado bispo por Xacobe Pedro VII.[2][4] Porén, o seu cargo foi inicialmente titular, xa que permaneceu no patriarcado como vigairo xeral, até que en 1859 trasladouse á súa diocese.[2] Levou a cabo unha intensa labor misioneira entre os armenios gregorianos, co apoio do seu instituto relixioso, o que produciu un aumento importante do número de fieis, mais tamén a inimizade dos gregorianos, que atentaron sen éxito contra a súa vida por dúas veces.[2]

Dende un punto de vista eclesiolóxico inclinábase por tendencias máis centralistas na Igrexa católica,[2] e non apoiou os esforzos do patriarca Gregorio Pedro VIII de afirmar a función patriarcal.[2] Aínda que Apelian subscribiu as actas do sínodo de Bsumar, xunto a Ignace Kalibgian advertiu a Propaganda Fide sobre a obra patriarcal, que consideraba que excedía a tradición católica.[2]

En 1867, con ocasión das festas polo décimo oitavo centenario do martirio de San Pedro e San Paulo, o papa Pío IX nomeouno asistente ao trono pontificio.[2][5]

Foi padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro;[6] a congregación xeral do 13 de maio de 1870 aprobou a súa petición de ausencia a perpetuidade do mesmo a partir de entón.[7]

Finou no cargo o 2 de setembro de 1875.[2][8]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Tamén Pierre Apelian.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Patelos, Constantin G. (1981). Vatican I et les évêques uniates: une étape éclairante de la politique romaine à l'égard des orientaux, 1867-1870 (en francés). Collège Erasme. pp. 246–247. 
  3. Outras fontes dan datas de nacemento diferentes: en Annuario pontificio. 1869. p. 181. Pietro Apelian, n. in Ancira nel 1808 ; en Annuario pontificio. 1863. p. 176. Pietro Apelian, n. in Ancira nel 1807 .
  4. Annuario pontificio. 1869. p. 181. Pietro Apelian, n. in Ancira nel 1808, consagrato 31 lug. 1842. 
  5. Annuario pontificio. 1869. p. 367. 
  6. Catalogo alfabetico di tutti i padri del Concilio Io Ecumenico Vaticano. Osservatore Romano. 1870. p. 4. Apelian, Pietro, Arcivescovo di Marasce (Rito Armeno). 
  7. Archivumm Historiae Pontificiae 7. p. 486. [...] avevano esaminate le domande inoltrate dai seguenti vescovi per assentarsi perpetuamente dal Concilio e ritornare nelle proprie diocesi e che avevano trovate fondate sopra gravissimi motivi tali domande. I nomi dei vescovi petizionarii erano [...] mons. Pietro Apelian, arcivescovo armeno di Marasc [...] 
  8. "Dignitari defonti nell'anno 1875". La gerarchia cattolica e la famiglia pontificia per l'anno 1876. Roma: Monaldi. 1875. p. 410. Pietro Apelian - r. Armeno, di Marasc.