Pereira brava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pereira brava
Froitos Pyrus cordata, pereira brava, Xardín botánico de Culleredo 2.jpg
Clasificación científica
Superreino: Eukaryota
Reino: Plantae
Subreino: Tracheobionta
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Subclase: Rosidae
Orde: Rosales
Familia: Rosaceae
Subfamilia: Maloideae
Xénero: Pyrus
Especie: P. cordata
Nome binomial
Pyrus cordata
Desv.

A pereira brava (Pyrus cordata, Desv.) é unha árboriña espiñenta do xénero Pyrus, da familia das rosáceas. O seu froito é coñecido vulgarmente como pero ou periño. Común en Galiza.

Morfoloxía[editar | editar a fonte]

Follas.

A pereira brava pode ter porte de arbusto ou de árbore pequena de até 8 metros. O tronco é xeralmente delgado e máis ben curto, e a copa desta árbore é redondeada. As pólas son espiñentas.

  • Follas: as follas son de cor verde escura, aínda que algo más claras no envés. Son simples (non están divididas) e alternas, e rematan en ángulo agudo no ápice, sendo máis amplas na base o que lles da unha forma ovoide. Ás veces están aserradas, e acadan un tamaño de entre 3 a 5 centímetros.
  • Flor: florece na primavera (entre abril e maio). A flor da pereira brava ten un cáliz con cinco sépalos, os cales se manteñen cando o froito xa está formado. A corola é branca, con 5 pétalos. Tamén dispón de moitos estames e un ovario con 5 estilos. As flores son hermafroditas de polinización entógama.
Espiñas.
  • Froito: o froito é comestible, aínda que de maduro é amargo. Xeralmente son chamados periños[1]. A maduración prodúcese no verán. O froito, que xeralmente é de cor parda ou pardo-amarela, ten forma de pomo e é pequeno xa que acada unha talla de entre 1 e 4 centímetros.

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

Gusta de lugares húmidos, como as beiras de ríos e regatos. Xeralmente na Galiza pódese atopar en fragas caducifolias húmidas xunto a ameneirais. É propia do centro e suroeste de Europa[2], e en xeral na vertente atlántica, e común en toda Galiza.

Outros usos da planta[editar | editar a fonte]

Carbón vexetal.

É comunmente empregada como patrón para cultivar outras especies do xénero Pyrus, xeralmente especies comerciais debido ao aforro de tempo no crecemento da nova árbore que se acada deste xeito. A leña é moi apreciada, especialmente como combustible e polo carbón que produce.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Pyrus cordata foidescrita por Nicaise Augustin Desvaux e publicado en Observations sur les Plantes des Environs d'Angers 152–153, no ano 1818.[3][4]

Sinonimia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Pereira brava (homónimos).

Pyrus cordata non é a única especie de pereira que recibe o nome de Pereira brava. Tamén se coñece como pereira brava á emparentada Pyrus piraster [5][6]. No sur de Portugal Pyrus bourgaeana tamén recibe este nome común[7].

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

  • Pyrus, o xénero que acolle todas as especies de pereiras.
  • A pereira común, especie cultivada.
  • A pera, froito das pereiras.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]